ALGORYTM ZMIANY PIELUCHOMAJTEK U CHOREGO LEŻĄCEGO

 

ALGORYTM ZMIANY PIELUCHOMAJTEK U CHOREGO LEŻĄCEGO

Cel:

§  dbanie o komfort pacjenta, 

§  utrzymanie czystości skóry w okolicy krocza i pośladków, 

§  zapobieganie odparzeniom i odleżynom, 

§  ochrona bielizny pościelowej i osobistej przed zabrudzeniem.

Przygotowanie pacjenta:

§  poinformowanie chorego o celu i sposobie wykonania zabiegu,

§  uzyskanie zgody chorego na wykonanie zabiegu.

Materiały i środki:

• §  pieluchomajtki, 
• §  papier toaletowy, 
• §  2 myjki,
• §   mydło,
• §   woda, 
• §  chusteczki nawilżone, 
• §  oliwka lub balsam, ewentualnie Sudocrem, 
• §  rękawice ochronne-3 pary, 
• §  fartuch ochronny foliowy, 
• §  środek do dezynfekcji rąk,
• §  środek do dezynfekcji powierzchni,
• §  worek czerwony,
• §  worek niebieski.

Przybory i sprzęt: 

• §  ręcznik, 
• §  miska, 
• §  parawan, 
• §  stolik przyłóżkowy, 
• §  krzesło, 
• §  basen, 
• §  dzbanek, 
• §  basen*
• §  kosz na brudną bieliznę,
• §  kosz na odpady medyczne,
• §  tace-2 sztuki,
• §  termometr,
• §  miska nerkowata.

Algorytm zmiany pieluchomajtek

1.Przedstaw się , powiedz co będziesz robić i uzyskaj zgodę.

2.Sprawdź kartę gorączkową.

3.Wykonaj czynności przygotowawcze:

•  zamknij okno
•  zamknij drzwi
•  ustaw parawan
•  odstaw stolik przyłóżkowy
•  sprawdź temperaturę otoczenia
•  sprawdź jakie przybory ma pacjent w stoliku
•  przystaw krzesło siedziskiem do dolnego szczytu łóżka.

4.Umyj i zdezynfekuj ręce

5.Przygotuj zestaw wraz z pojemnikami na odpady.

6.Wlej wodę do dzbanków, sprawdź temperaturę wody na nadgarstku.

7.Ubierz fartuch i rękawiczki przy łóżku chorego.

8.Połóż tacę na stolik przyłóżkowy.

9.Rozłóż zawinięcia kołdry od strony dalszej i bliższej.

10.Powieś ręcznik na oparciu krzesła.

11.Ustaw miskę do mycia na siedzeniu krzesła.

12.Nalej wody do miski sprawdź temperaturę wody.

13.Zdejmij spodnie od pidżamy lub podciągnij koszulę.

14.Odepnij i obluźnij pieluchomajtki.

15.Zagnij pieluchomajtki od strony dalszej pod pacjenta.

16.Ułóż chorego na lewym boku.

17.Oczyść pośladki i szparę pośladkową papierem toaletowym.

18.Zdejmij pieluchomajtki zawijając je do środka.

19.Wyrzuć brudne pieluchomajtki do pojemnika na odpady medyczne.

20.Rozłóż ręcznik wzdłuż pośladków chorego.

21.Ponownie oczyść skórę używając wody z mydłem lub chusteczek nawilżonych.

22.Zmień wodę w misce , rękawiczki i myjkę jeśli zachodzi taka potrzeba.

23.Osusz dokładnie skórę chorego ręcznikiem.

24.*Ułóż chorego na wznak, podsuń basen pod pośladki chorego i wykonaj podmycie –jeśli zachodzi taka potrzeba.

25.Nasmaruj pośladki balsamem, oliwką lub Sudocremem.

26.Rozwiń czyste pieluchomajtki i podłóż je pod pośladki chorego dopasowując rozmiar pieluchomajtek do  wagi chorego.

27.Ułóż chorego na wznak.

28.Wyciągnij lewą stronę pieluchomajtek od strony dalszej tj. z lewej strony chorego.

29.Zapnij pieluchomajtki.

30.Sprawdź czy pieluchomajtki  nie są za ciasno lub za luźno  zapięte.

31.Wywiń falbanki przy udach aby zapobiec wyciekaniu moczu.

32.Załóż choremu spodnie od pidżamy lub rozprostuj koszulę.

33.Zaściel łóżko.

34.Wykonaj czynności końcowe przy łóżku chorego:

•  odstaw tacę na wózek,
• odnieś basen ,
•  zdezynfekuj używane sprzęty ,
•  przystaw stolik przyłóżkowy,
•  odstaw krzesło i taboret,
•  odstaw parawan .

35.Wykonaj czynności końcowe po zabiegu:

• posegreguj odpady,
•  zdezynfekuj sprzęt(basen, miski  włóż do myjni dezynfektora)
•  umyj sprzęt,
• osusz sprzęt,
• zdejmij fartuch ,
•  umyj i zdezynfekuj ręce,
•  schowaj zestaw do szafy,
•  udokumentuj zabieg .

Obowiązujące zasady: 

§  zapewnienie pacjentowi intymności podczas zabiegu zmiany pieluchomajtek,

§  przestrzeganie segregacji odpadów,

§  dopasowanie wielkości pieluchomajtek do wagi pacjenta,

§  niektóre ze środków chłonnych trzeba aktywować przed założeniem poprzez  delikatne skręcenie produktu,

§  wymiana pampersa za każdym razem ,gdy pacjent oddał stolec,

§  przy biegunkach –konieczne każdorazowo nasmarowanie skóry pośladków i krocza  wazeliną,

§  odnotowanie w dokumentacji oddanego stolca czy moczu.

Film instruktażowy dotyczący zmiany pieluchomajtek u chorego :
zmiana pieluchomajtek


Jak prawidłowo dobrać pieluchomajtki  link tu

Egzamin praktyczny opiekun medyczny 2018 rok -zadanie 1

Zadanie egzaminacyjne

64 -letnia  Anna Walesiak przebywa na oddziale onkologicznym z rozpoznaniem choroby nowotworowej dróg rodnych. Jest w trakcie leczenia chemioterapią. Pacjentka jest leżąca, osłabiona, samodzielnie zmienia pozycję ciała, zgłasza potrzebę wydalania stolca. Wymaga pomocy przy wykonywaniu codziennych czynności samoobsługowych. Często uskarża się na nudności, wymiotuje, nie ma apetytu, mało pije. W ciągu dnia dużo śpi. Na dziąsłach i języku występują afty. Do pęcherza moczowego ma założony cewnik Foley’a.

Z powodu wymiotów i niechęci do przyjmowania płynów u pacjentki prowadzony jest bilans płynów. Dzisiaj pacjentka nieumyślnie uderzyła ręką w szafkę przyłóżkową. Na powierzchni grzbietowej lewej ręki widoczny jest obrzęk. Pacjentka zgłasza ból w okolicy urazu. Lekarz zalecił wykonywanie przez kilka dni okładów zimnych.

Z rozmów z pacjentką wynika, że nie przyjmuje do wiadomości możliwych konsekwencji choroby.

Jest labilna emocjonalnie –jej nastrój podlega częstym zmianom. 

 Określ problemy i potrzeby pacjentki. Formularz do wypełnienia znajduje się w arkuszu egzaminacyjnym.

Na fantomie osoby dorosłej wykonaj okład zimny na powierzchnię grzbietową lewej ręki. W ramach toalety jamy ustnej wykonaj jej pędzlowanie z użyciem środka leczniczego (bez płukania). Wszystkie czynności wykonaj w czasie nie dłuższym niż 45 minut. Po przekroczeniu tego czasu Przewodniczący ZN skieruje komunikat ,,czas minął'' oznaczający zakończenie procesu oceny przez egzaminatora.

Materiały, przybory, środki i sprzęt niezbędne do wykonania zadania znajdują się w magazynie.

Gotowość do wykonania czynności zgłoś Przewodniczącemu ZN przez podniesienie ręki. Po uzyskaniu pozwolenia przystąp do wykonania czynności, a następnie potwierdź ich wykonanie w Indywidualnej Karcie

Pielęgnacji Chorego. Podpis w odpowiednim miejscu na Karcie złóż w postaci parafki (nie wpisuj swojego nazwiska). Wpisana data i godziny powinny odpowiadać stanowi faktycznemu w dniu egzaminu.

Wszystkie czynności wykonaj zgodnie z zasadami i procedurami, uwzględniając przepisy bezpieczeństwa i higieny pracy oraz ergonomię pracy. Po wykonaniu zadania uporządkuj stanowisko pracy.

Arkusz egzaminacyjny pozostaw na stoliku.

Czas przeznaczony na wykonanie zadania wynosi 120 minut.

Ocenie podlegać będą 2 rezultaty:

1. wykaz problemów i potrzeb pacjentki,
2. Indywidualna Karta Pielęgnacji Chorego,

oraz

przebieg założenia okładu zimnego na powierzchnię grzbietową lewej ręki oraz wykonania toalety jamy ustnej z użyciem środka leczniczego do pędzlowania.

 

 

Wykaz problemów i potrzeb pacjentki

Problemy pacjentki                                                           Potrzeby pacjentki

 

 

 

INDYWIDUALNA KARTA PIELĘGNACJI CHOREGO

Imię i nazwisko:..................................................................................

Oddział:..................................

Wiek .........................

Zabiegi higieniczno-pielęgnacyjne

Data.................

Godzina.............

Podpis.........

 

Toaleta jamy ustnej

Toaleta całego ciała

Toaleta częściowa ciała

Toaleta krocza i pośladków

Mycie głowy

Zmiana bielizny osobistej

Zmiana poszwy

Zmiana prześcieradła

Zmiana podkładu

Zmiana poszewki na poduszce

Słanie łóżka

Podanie basenu

Podanie kaczki

Zmiana pieluchomajtek

Wymiana worka na mocz

Zmiana pozycji ułożeniowej

Oklepywanie i nacieranie pleców

Gimnastyka oddechowa

Ćwiczenia bierne kończyn

Założenie okładu zimnego

Założenie okładu ciepłego

 

 

 

 

 

Egzamin praktyczny - opiekun medyczny 2018 rok -zadanie 2

Zadanie egzaminacyjne

64 -letnia  Anna Walesiak przebywa na oddziale onkologicznym z rozpoznaniem choroby nowotworowej dróg rodnych. Jest w trakcie leczenia chemioterapią. Pacjentka jest leżąca, osłabiona, samodzielnie zmienia pozycję ciała, zgłasza potrzebę wydalania stolca. Wymaga pomocy przy wykonywaniu codziennych czynności samoobsługowych. Często uskarża się na nudności, wymiotuje, nie ma apetytu, mało pije. W ciągu dnia dużo śpi. Na dziąsłach i języku występują afty. Do pęcherza moczowego ma założony cewnik Foley’a.

Z powodu wymiotów i niechęci do przyjmowania płynów u pacjentki prowadzony jest bilans płynów. Dzisiaj pacjentka nieumyślnie uderzyła ręką w szafkę przyłóżkową. Na powierzchni grzbietowej lewej ręki widoczny jest obrzęk. Pacjentka zgłasza ból w okolicy urazu. Lekarz zalecił wykonywanie przez kilka dni okładów zimnych.

Z rozmów z pacjentką wynika, że nie przyjmuje do wiadomości możliwych konsekwencji choroby.

Jest labilna emocjonalnie –jej nastrój podlega częstym zmianom. 

Opracuj plan opieki zawierający cele opieki i działania opiekuna w odniesieniu do problemów pacjentki.

Formularz do wypełnienia znajduje się w arkuszu egzaminacyjnym.

Na fantomie osoby dorosłej opróżnij i wymień worek na mocz, z zaznaczeniem ilości wydalonego moczu, oraz zmień poszewkę na poduszce i poszwę na kocu. Na potrzeby egzaminu informacje dotyczące ilości wydalonego przez pacjentkę moczu zapisz w Indywidualnej Karcie Pielęgnacji Chorego. Wszystkie czynności wykonaj w czasie nie dłuższym niż 45 minut. Po przekroczeniu tego czasu Przewodniczący ZN

skieruje komunikat ,,czas minął'' oznaczający zakończenie procesu oceny przez egzaminatora.

Materiały, przybory, środki i sprzęt niezbędne do wykonania zadania znajdują się w magazynie.

Gotowość do wykonania czynności zgłoś Przewodniczącemu ZN przez podniesienie ręki. Po uzyskaniu pozwolenia przystąp do wykonania czynności, a następnie potwierdź ich wykonanie w Indywidualnej Karcie

Pielęgnacji Chorego. Podpis w odpowiednim miejscu na Karcie złóż w postaci parafki (nie wpisuj swojego nazwiska). Wpisana data i godziny powinny odpowiadać stanowi faktycznemu w dniu egzaminu.

Wszystkie czynności wykonaj zgodnie z zasadami i procedurami, uwzględniając przepisy bezpieczeństwa i higieny pracy oraz ergonomię pracy. Po wykonaniu zadania uporządkuj stanowisko pracy.

Arkusz egzaminacyjny pozostaw na stoliku.

Czas przeznaczony na wykonanie zadania wynosi 120 minut.

Ocenie podlegać będą 2 rezultaty:

1. plan opieki zawierający cele opieki i działania opiekuna wynikające z problemów pacjentki,

2. Indywidualna Karta Pielęgnacji Chorego,

oraz przebieg opróżniania i wymiany worka na mocz oraz zmiany poszewki na poduszce i poszwy na kocu. 

Plan opieki zawierający cele opieki i działania opiekuna wynikające z problemów pacjentki

     Cele opieki                                    Działania opiekuna 

INDYWIDUALNA KARTA PIELĘGNACJI CHOREGO

Imię i nazwisko:..................................................................................

Oddział:..................................

Wiek:.................

Zabiegi higieniczno- pielęgnacyjne

Toaleta jamy ustnej

Toaleta całego ciała

Toaleta częściowa ciała

Toaleta krocza i pośladków

Mycie głowy

Słanie łóżka

Zmiana bielizny osobistej

Całkowita zmiana bielizny pościelowej

Częściowa zmiana bielizny pościelowej

Przesadzanie na wózek inwalidzki

Zmiana pozycji ułożeniowej

Zmiana pieluchomajtek

Podanie basenu

Podanie kaczki

Wymiana worka na mocz

Ilość wydalonego moczu:.............ml

Wymiana worka stomijnego

Nacieranie i oklepywanie pleców

Gimnastyka oddechowa

Ćwiczenia bierne kończyn

Założenie okładu zimnego

Założenie okładu ciepłego

Problem -możliwość wystąpienia stopy cukrzycowej u pacjenta -działania opiekuńcze

Problem- Deficyt wiedzy pacjenta dotyczący rozwoju stopy cukrzycowej 

Cel -edukacja zdrowotna  mająca na celu zapobieganie powstawania stopy cukrzycowej 

Działania opiekuna :

1. Przeprowadzenie rozmowy z pacjentem i przekazanie informacji dotyczących pielęgnacji stóp w celu uniknięcia rozwoju stopy cukrzycowej
2.Polecenie mycia stóp  w ciepłej wodzie o temp 36-38 stopni C
3.Dokładnie osuszać stóp po każdej kąpieli
4.Obcinać  paznokcie po kąpieli, gdy są miękkie i elastyczne
5.Nie  wycinać skórek przy paznokciach
6.Codzienne oglądać  stopy, obserwować  pięty i przestrzeń między palcami
7.Na suchą skórę stosować  balsam do stóp lub krem, osobno nawilżamy pięty
8.Unikać  ciepłych miejsc jak sauna, zbyt długie gorące kąpiele, termofory
9.Po zamoczeniu stóp natychmiast wysuszyć stopy i założyć suche skarpetki
10.Nie moczyć zbyt długo stóp w ciepłej wodzie
11.Skarpetki nosić tylko bawełniane bez ściągaczy
12.Stosować wygodne obuwie, najlepiej skórzane, nie może uwierać i tłoczyć ,nie może być za duże ani za małe, z szerokim noskiem
13.Unikać chodzenia boso, na plaży stosować klapki bądź sandały
14.Unikać stosowania podwiązek i kolanówek
15.Sprawdzać obuwie przed założeniem, dokładnie wytrzepać wkładki
16.Nie usuwać samodzielnie odcisków i modzeli
17.Przy otarciach i zranieniach umyć skórę ciepłą wodą z mydłem i nałożyć sterylny opatrunek
18.Nie wolno samodzielnie przekuwać pęcherzy
19.Nosić skórzane wkładki do butów
20.Nie stosować na stopy środków silnie odkażających jak spirytus, środków zawierających jod
21.Osuszone stopy zasypywać talkiem

Problem pacjenta -wymioty -proces pielęgnowania

Problem: Wymioty

Cel: Poprawa samopoczucia,niwelacja wymiotów
Działania opiekuna :
1. Obserwacja wymiocin: ilości, jakości, koloru i dokumentacja obserwacji
2. Ułożenie chorego w pozycji półwysokiej, lub wysokiej z zastosowaniem udogodnień
3. Zabezpieczenie przez zachłyśnięciem:
– posunięcie stolika w pozycji wysokiej
– stała obserwacja pacjenta
4. Założenie karty bilansu wodnego, dokumentowanie spożywanych przez pacjenta płynów przyjętych i wydalonych
5. Przygotowanie dodatkowej porcji ligniny, pozostawienie jej w misce nerkowatej dla komfortu pacjenta
6.Wymiana miski nerkowatej z wymiocinami w razie potrzeby
7.Wietrzenie sali
8. Zmiana bielizny pościelowej i osobistej wg potrzeby
9. Wykonanie toalety jamy ustnej po wymiotach (z kroplami miętowymi)
10. Zapewnienie bezpieczeństwa fizycznego i psychicznego (spokojna rozmowa, zapewnienie o ciągłej opiece)
11. Poinformowanie o konieczności przytrzymywania rany podczas wymiotowania co zmniejsza ból i zapobiega rozejściu się rany
12.Podawanie posiłków i napojów w małych ilościach 
13.Unikanie zapachów i potraw nasilających wymioty

problem pacjenta -zaleganie wydzieliny -proces pielęgnowania

Zaleganie wydzieliny w drzewie oskrzelowym

Cel: zmniejszenie zalegania wydzieliny
Działania opiekuna :

1. Przypilnowanie przyjęcia leków
2. Ułożenie chorego w pozycji półwysokiej.
3. Wykonanie inhalacji na zlecenie lekarza
4. Częste oklepywanie klatki piersiowej i pleców.
5. Zastosowanie gimnastyki oddechowej.
6. Wymuszanie efektywnego kaszlu u chorego
7. Opukiwanie klatki piersiowej.
8. Mobilizacja chorego do odkrztuszania wydzieliny .
9. Edukacja rodziny i chorego dotycząca postępowania z wydaloną wydzieliną.
10. Edukacja chorego i rodziny w zakresie obserwacji, jakości i ilości wydzieliny.
11.Mikroklimat na sali -temperatura 18-20 stopni C.
12.Częste wietrzenie sali

Problem pacjenta -odleżyny -proces pielęgnowania

Problem -ryzyko powstania odleżyn

Cel: Zapobieganie powstawaniu odleżyn
Dziania opiekuńcze :
1.Zastosowanie skali Norton, Douglas, Waterlow
2. Ułożenie na materacu zmiennociśnieniowym dynamicznym
3. Zastosowanie udogodnień w łóżku (wałki, krążki, skóra owcza lub barania, podpórki, kliny)
4. Przy ułożeniu w pozycji wysokiej należy założyć wałek pod uda i oparcie dla stóp. Pamiętać należy o ochronie stóp przed nadmiernym uciskiem bielizny pościelowej.
5. Przy ułożeniu w pozycji bocznej należy oddzielić kończyny dolne poduszkami. Unikać położenia bezpośrednio na krętarzu wielkim
6. Przy ułożeniu na brzuchu należy odciążyć kolce biodrowe, guzowatość piszczeli, piersi u kobiet
7. Opiekun powinien mieć  krótko obcięte paznokcie
8. Zmiana pozycji przynajmniej, co 2 godziny lub częściej . Należy stosować pisemny schemat obracania i zmian ułożenia pacjenta
9. Zachowanie prawidłowej techniki podnoszenia na podkładzie z mocnego płótna metodą ,,hamaka”. Nie należy pociągać za skórę pacjenta.
10. Dokładne mycie mydłem o ph 5.5 , delikatne osuszanie skóry, szczególnie w okolicach fałdów i miejsc narażonych na ucisk
11. Oklepywanie miejsc narażonych na ucisk lub opukiwanie , nie należy stosować masażu na wyniosłościach kostnych.
12. Przy każdej zmianie pozycji, przy kąpieli delikatny masaż (nacieranie) skóry w miejscach narażonych na ucisk z zastosowaniem:
-oleju kokosowego z aloesem 
– oliwki
-  parafiny
– kremu alantoinowego
-  Sudokremu (uwaga -wysusza skórę)
– 0.5% kremu propolisowego
– talku lub mączki ziemniaczanej
13. Obserwowanie skóry  najlepiej w czasie każdych czynności higienicznych i przy każdej zmianie pozycji.
14. Obserwowanie czy pacjentka nie moczy się.Założenie pampersa lub w przypadku niekontrolowanego oddawania moczu -cewnika Foley'a(lekarz)
15. Kontrolowanie objawów (ból, duszność, przykurcze) oraz kontrola podawanych leków przeciwbólowych  i środków nasennych
16. Stosowanie przylepców nieodparzających do przytwierdzenia opatrunków
17. Dokładne codzienne prześcielenie  łóżka, aby nie pozostawić fałdów i zmarszczek-dokładne naciąganie prześcieradeł i podkładów
 18.Usuwanie spod pacjenta szwów, guzików, okruchów i innych zanieczyszczeń.
19.Bielizna i pościelowa powinna być sucha, czysta, nie krochmalona, miękka z surowców naturalnych-len ,bawełna, płótno flanela,frota
20. Należy unikać przegrzania i przepocenia -każdorazowo mokrą bieliznę należy natychmiast przebrać
21. Żywienie pacjenta zgodnie ze zleconą dietą-dieta bogatobiałkowa , suplementacja witamin A i C, soli mineralnych głównie cynku
22.Chorzy siedzący na wózku powinni co 10-15 minut unosić się na rękach na około 10 sekund ,aby uciśnięte miejsca zostały ponownie ukrwione
23.Przenoszenie chorych obłożnie przy pomocy podnośników, ślizgu, podkładek itp.

Problem pacjenta -duszność- proces pielęgnowania

Problem -  duszność przy czynnościach samoobsługowch 

Cel opieki: Wspomaganie chorego w uzyskaniu poprawy oddychania
Działania opiekuna :
1. Ocena charakteru i nasilenia duszności
2. Eliminacja czynników nasilających duszność (wysyłek fizyczny, stres,ruch )
3. Udzielanie choremu pomocy w czynnościach pielęgnacyjnych,  przy których duszność się nasila lub wykonywanie tych czynności za niego
4. Dobór właściwej dla pacjenta pozycji ciała np. wysoka, półwysoka, z opuszczonymi nogami, siedząca z pochyleniem do przodu (z oparciem o stolik przyjaciel)
5. Utrzymanie w sali właściwej wilgotności i temperatury 19-20 stopni C- chłodniejsze powietrze niweluje duszności (częste wietrzenie, unikanie przeciągów)
6. Wykonywanie  ćwiczeń oddechowych
7. Monitorowanie podawanego  choremu tlenu -donosowo
8. W stanach nasilonej duszności ciągły kontakt i obserwacja pacjenta -stała obecność
9. Okresowy pomiar oddechów
10. Stosowanie leków drogą wziewną-inhalacje - edukacja pacjenta
11. W przypadku gdy pacjent nałogowo pali papierosy- motywowanie do porzucenia nałogu, edukacja dotycząca szkodliwości palenia
12.Chłodzenie skóry twarzy(wentylator)
13.Nacieranie skóry kremem eukaliptusowo-mentolowym, a następnie natłuszczanie skóry
14.relaksacja -muzyka
15.
  W warunkach domowych aby uzyskać pozycję wysoką można zastosować zagłówek - link tu  .

Pomoce dla seniorów - podawanie leków

Każda osoba starsza potrzebuje pomocy przy systematycznym podawaniu leków. Nie każda osoba w starszym wieku zna nazwy i dawki leków, które powinna brać -warto, aby osoby opiekujące się seniorem zrobiły wykaz leków podawanych seniorowi, dawki i sposób stosowania i taką informację umieściły razem z dokumentami typu dowód osobisty. W razie niespodziewanego zdarzenia senior wyciąga kartkę i nie ma problemu z wymienieniem nazwy leku .

Jak sobie poradzić przy podawaniu leków?
 Warto zakupić specjalne kasetki na leki -na każdy dzień tygodnia i porę podawania -  można rozłożyć leki na cały tydzień  i nadzorować czy osoba starsza je bierze -link tu -kasetka na leki

drugi rodzaj kasetki na leki

-kasetka z sygnałem dźwiękowym idealna dla osób mających problemy z pamięcią -można zaprogramować godzinę, gdzie włącza się sygnał dźwiękowy przypominający o przyjęciu leku.

Seniorzy często mają leki dzielone na mniejsze dawki -najłatwiej sobie poradzić zakupując specjalny przyrząd do podziału tabletek -   link tu-  gilotynka do tabletek .Najwięcej problemu przysparza seniorom wyjmowanie tabletek z blistra,  niesprawne ręce starszych osób mają z tym niemało problemu -warto wtedy zakupić    -link tu-wyciskarkę do tabletek .Sposób działania wyciskarki -dostępny tu -działanie wyciskarki do leków.Osoby, które mają problemy z połykaniem leków moga potrzebować kruszarki do leków - przydaje się dla osób po udarach, u których połykanie leków stanowi problem.

Zbliżają się Święta Bożego Narodzenia -można zakupić se pomoce jako prezent świąteczny dla ukochanego dziadka czy babci.

Wywiad i ocena stanu zdrowia

Wywiad i ocena stanu zdrowia  chorego
Wywiad powinien być zebrany bardzo wnikliwie.
Nawiązanie kontaktu  podczas zbierania wywiadu .
Stosunek opiekuna  do chorego powinien cechować się życzliwością, serdecznością i delikatnością oraz wyrozumiałością.
Obserwacja zachowania się chorego , ułożenia ciała, wyrazu twarzy, pierwsze spostrzeżenia dotyczące objawów chorobowych, rozwoju somatycznego i psychicznego.

Wywiad
Właściwie zebrany wywiad ma w procesie diagnozowania niekwestionowaną wartość. Dane przekazywane przez chorego  lub opiekunów chorego ,rodzinę  powinny być uzupełnione lub skonfrontowane z informacjami zawartymi w książeczce zdrowia , karcie informacyjnej o leczeniu w szpitalu.
Pierwszych informacji dostarcza  zazwyczaj  chory ,potem rodzina ,znajomi i opiekunowie .
I.Najpierw staramy się uzyskać informacje o obecnym zachorowaniu. Pytamy,  które objawy choroby były dominujące ?, jakie towarzyszyły im inne objawy ?, jakie były okoliczności ich wystąpienia ?, przebieg i ewentualne leczenie ?.
II.Stawiamy pytania uzupełniające dotyczące objawów choroby  i dolegliwości ze strony poszczególnych układów i narządów. Informacje o okresie przed zachorowaniem .
III.Zbieramy wywiad rodzinny oraz o warunkach bytowych i środowiskowych. Wywiad rodzinny powinien być ukierunkowany na obciążenia dziedziczne  i choroby .
IV. Ważnych informacji może nam dostarczyć wywiad o przebytych chorobach tym także zakaźnych, zabiegach, urazach, kontaktach z chorymi zakaźnie, szczepieniach ochronnych.
V.Pytania o zdrowie  psychiczne

Badanie przedmiotowe

⦁ oglądanie
⦁ dotykanie
⦁ opukiwanie-lekarz
⦁ osłuchiwanie-lekarz
W badaniu oceniamy  :
1. stan ogólny
2. zachowanie się chorego
3. budowę ciała
4. rozwój somatyczny i psychoruchowy
5. odżywienie
6. skórę
7. węzły chłonne
8. głowę
9. szyję
10. klatkę piersiową
11. brzuch
12. narządy moczowo – płciowe
13. układ kostno – stawowy
14. układ nerwowy.


⦁ Ocena stanu ogólnego jest bardzo istotna.
Ciężki stan   = ( zagrożenie życia, sinica, nasilona duszność, znaczna bladość powłok, uogólnione obrzęki, utrata przytomności, drgawki, bezdech, itp. )
Stan chorego  jest dobry lub zadowalający –można przystąpić do dalszej oceny.
Ocenie rozwoju somatycznego i stanu odżywienia służy :
pomiar masy ciała
pomiar wzrostu
pomiar grubości fałdów skórno – tłuszczowych
ocena budowy ciała, symetrii i proporcji, ułożenie chorego  oraz postawa ciała

Ocena skóry :
przy czynnościach pielęgnacyjnych
zapewnić odpowiednie oświetlenie
zapewnić odpowiednią temperaturę pomieszczenia
Oceniamy jej :

• zabarwienie

• wilgotność

• ocieplenie

• elastyczność

• stan higieniczny skóry 

• włosy 

• paznokcie

Nadmierna bladość, sinica, zażółcenie powłok mogą stanowić istotny objaw chorobowy. To samo dotyczy nadmiernej wilgotności lub suchości i szorstkości skóry, wybroczyn, obrzęków, cech zapalenia, odmy podskórnej.
⦁ Ocena węzłów chłonnych – badamy węzły chłonne potyliczne, zauszne, podżuchwowe, łokciowe, pachwinowe. Oceniamy ich wielkość, spoistość, ruchomość względem podłoża, bolesność.
Badanie ogólne obejmuje również mierzenie temperatury ciała.
Badanie przedmiotowe szczegółowe
⦁Głowa 
Ocena :
-bóle głowy
-obecność ran czy blizn
--stan włosów
Oczy
Oceniamy rogówki, twardówki, określając ich zabarwienie ( np. zażółcenie ), oraz spojówki i brzegi powiek. Sprawdzamy czy chory  wodzi oczami za przedmiotami. Zwracamy uwagę na ewentualną obecność zeza, oczopląsu.Sprawdzamy czy nosi okulary-do dali ,do bliży.
⦁Nos 
Badanie polega na sprawdzeniu drożności i obecności wydzieliny w przewodach nosowych. Oceniamy powonienie.
⦁Małżowiny uszne 
Oceniamy wydzielinę w przewodach słuchowych zewnętrznych,
badanie słuchu
szumy
zawroty głowy
Sprawdzamy czy chory ma aparat słuchowy.
⦁Jama ustno – gardłowa
oglądanie warg,  uzębienia, błony śluzowej jamy ustnej,  języka ( wielkość i stan brodawek ),
oglądanie migdałków podniebiennych ( wielkość, zabarwienie, wydzielina, naloty, krypty ). Czy chory nosi protezy .
⦁Szyja 
oglądanie szyi ( znaczne powiększenie gruczołu tarczowego )
⦁Klatka piersiowa 
Oglądaniem oceniamy budowę, kształt, symetrię, ruchomość, zniekształcenia
Ocena ruchów oddechowych klatki piersiowej.
Określamy typ oddychania na podstawie częstotliwości, rytmiczności ruchów oddechowych.
W przypadku duszności :
zwiększona amplituda ruchów klatki piersiowej
przyspieszenie oddechów
wciąganie nadbrzusza
wcięcie mostkowe
dół jarzmowy
międzyżebrza
Duszność może mieć charakter :
⦁ wdechowy ( przeszkoda w górnym odcinku dróg oddechowych ),
⦁ wydechowy ( przeszkoda w dolnym odcinku drzewa oskrzelowego
⦁ wdechowo – wydechowy.
Osłuchiwanie :
Nieprawidłowym szmerem oddechowym jest :
szmer oskrzelowy ( wydech jest dłuższy, głośniejszy w porównaniu z wdechem ) świadczy najczęściej o nacieku w tkance płucnej z zachowaną drożnością drzewa oskrzelowego.
rzężenia suche ( świsty i furczenia )
rzężenia wilgotne
trzeszczenia ( wypełnianie powietrzem zapadniętych pęcherzyków płucnych ).
tarcie opłucnej ( suche zapalenie opłucnej ).
⦁Serce 
Bada lekarz .
Bada stosując oglądanie, dotykanie, opukiwanie i osłuchiwanie.
Badanie układu krążenia obejmuje również ocenę naczyń obwodowych : tętniczych i żylnych.
Mierzymy ciśnienie tętnicze krwi metodą Korotokowa. Szerokość mankietu powinna być dostosowana do wieku badanego i długości kończyny.
Wartości ciśnienia tętniczego skurczowego i rozkurczowego zmieniają się z wiekiem. Ocena wg siatek centylowych ciśnienia tętniczego.

⦁Układ pokarmowy 
Pytamy o dolegliwości typu –biegunka ,zaparcia ,wymioty ,trawienie nietolerancje pokarmowe. Jak je ,w czym trzeba pomóc ,jakie są przyzwyczajenia itp.
Zęby
⦁Układ ruchu
 Oceniamy zakres ruchów stawów i kręgosłupa. Samodzielność chorego oceniamy skalą Nortona .
Sposób poruszania , jaki sprzęt  pomocniczy ?
⦁Układ nerwowy
Badanie neurologiczne :
Lekarz neurolog
⦁ oceniamy czucie powierzchniowe ( czucie dotyku, bólu )
⦁ -przeczulica 

Karmienie chorych -zasady

Może się wydawać, że karmienie osoby niesamodzielnej to jedna z prostszych czynności. Wystarczy przecież nabrać pokarm na łyżkę i podać choremu do zjedzenia. Okazuje się jednak, że karmienie może stać się jedną z bardziej stresujących czynności, jeśli podejdziemy do tego w nieodpowiedni sposób.
W karmieniu fizjologicznym wyróżniamy następujące metody:
 podopieczny/pacjent samodzielny je sam,
 podopieczny/pacjent częściowo samodzielny (porażenia, niedowłady, przykurcze, unieruchomienie w gipsie, utrudnione połykanie), przyjmuje posiłki przy pomocy personelu,
 podopieczny/pacjent niesamodzielny (nieprzytomny, brak połykania, całkowicie niezdolny do samoopieki, samopielęgnacji), karmiony przez personel.
Pożywienie podajemy rozdrobnione, papkowate, zmiksowane, płynne, półpłynne.
Karmiąc podopiecznego/pacjenta zwracamy uwagę na:
1. Przygotowanie do posiłku:
 Zadbaj o przygotowanie miejsca posiłku – wywietrz pokój, odłóż niepotrzebne rzeczy. Jeśli chory spożywa posiłek w łóżku, przygotuj tzw. „stolik przyjaciel”, rozłóż serwetkę, dodaj kwiatek, żeby podopieczny miał poczucie, że je jak dorosły, a nie jak dziecko lub chory w szpitalu.
 Dobierz odpowiednie naczynia i sztućce – używaj naczyń dopasowanych do możliwości podopiecznego z tworzywa nietłukącego się. Naczynia z plastiku łatwo się przewracają, zmieniają odczucia smakowe i kojarzą się z małymi dziećmi. Podobnie kojarzy się karmienie łyżką, dlatego staraj się używać widelca. Rozłóż sztućce jak do normalnego posiłku.
 Jeśli to możliwe, posadź swojego podopiecznego tak, żeby jego głowa była lekko pochylona do przodu.
 Warto korzystać ze stolików na łóżko – jeśli podopieczny wykazuje przejawy agresji podczas karmienia, ustaw tacę z jedzeniem w zasięgu jego wzroku, ale poza zasięgiem rąk (dotyczy osób karmionych, nie jedzących samodzielnie lub z małą pomocą).
 Usiądź blisko podopiecznego w takiej pozycji, żebyście siedzieli na podobnej wysokości i mieli kontakt wzrokowy.
2. Karmienie:
 Jeśli podopieczny jest w stanie jeść samodzielnie lub z niewielką pomocą, nie wyręczaj go, „żeby było szybciej”. Możesz pomóc mu w trzymaniu sztućców i poprowadzić jego rękę tak, by łyżką trafił do buzi.
 Jeśli stan podopiecznego wymaga, żebyś go nakarmił, rób to tak, żeby nie czul się traktowany jak małe dziecko.  Jeśli jest taka potrzeba, rozdrabniaj pokarm, ale tylko podczas posiłku, w obecności chorego. Niech zobaczy najpierw swoje danie w całości.
 Nakładaj na łyżkę/widelec małe, łatwe do połknięcia kawałki.
 Zanim nabierzesz kolejną porcję, zaczekaj, aż Twój podopieczny połknie to, co ma w buzi.
 Jeśli część posiłku zostanie na ustach podopiecznego, nigdy nie zgarniaj jej łyżką, żeby podać ją ponownie do buzi, lecz wytrzyj ją serwetą. W ten sposób respektujesz godność danej osoby.
 Nie zagaduj podopiecznego, kiedy przeżuwa lub połyka pokarm. Rozmowa w takiej chwili grozi zachłyśnięciem.
 Nie wkładaj sztućców zbyt głęboko do buzi, żeby nie wywołać odruchu wymiotnego.
 Nie uderzaj sztućcami o zęby podopiecznego – u osób z demencją może to wywołać odruch zaciskania szczęki.  Jeśli twój podopieczny nie chce otworzyć buzi, dotknij lekko jego ust czubkiem łyżki. Nie napieraj.
  Słuchaj sugestii podopiecznego. Przygotuj posiłek w takiej formie, w jakiej lubi. Jeśli woli mieć podane na talerzu oddzielone warzywa, mięso i ziemniaki, to przygotuj potrawę w taki sposób. Jeśli podopieczny woli wszystko wymieszane, posłuchaj jego sugestii. Posiłek ma smakować podopiecznemu.
 Zachowaj spokj, jeśli jedzenie lub picie się wyleje.