Zestaw do zmiany bielizny pościelowej

 

KARTA PRACY – ZMIANA BIELIZNY POŚCIELOWEJ

Imię i nazwisko: ______________________    Data: __________
Ocena: __________

1. Przygotowanie stanowiska pracy

☐ Przygotowano sprzęt i materiały.

☐ Zapewniono intymność pacjenta (parawan).

☐ Zdezynfekowano ręce.

☐ Założono fartuch i rękawiczki.

2. Przygotowanie bielizny pościelowej

☐ Poszewki na poduszki ułożone na górze.

☐ Prześcieradło złożone w literę „S”.

☐ Podkład płócienny i gumowy prawidłowo złożone.

☐ Poszwa na koc przygotowana.

3. Wykonanie czynności

☐ Usunięto brudną bieliznę zgodnie z zasadami.

☐ Brudną bieliznę umieszczono w odpowiednim worku.

☐ Założono czystą bieliznę pościelową.

☐ Pościel ułożono estetycznie i bez zagnieceń.

☐ Utrzymano bezpieczeństwo i komfort pacjenta.

4. Zakończenie pracy

☐ Uporządkowano stanowisko.

☐ Odpady usunięto do właściwych pojemników.

☐ Zdjęto środki ochrony indywidualnej.

☐ Zdezynfekowano ręce.

Miejsce na uwagi nauczyciela

__________________________________________

KARTA PRACY – ZMIANA BIELIZNY POŚCIELOWEJ (MED.14)

Imię i nazwisko: _____________________________

Data: _______________   Klasa/Grupa: __________________

Maksymalna liczba punktów: 30

Lp.	Kryterium oceny	Pkt.	Uzyskano
1	Przygotowanie stanowiska pracy i sprzętu	2
2	Przygotowanie środków ochrony indywidualnej	2
3	Dezynfekcja rąk przed rozpoczęciem czynności	2
4	Zapewnienie intymności pacjenta	2
5	Prawidłowe przygotowanie czystej bielizny pościelowej	3
6	Prawidłowe usunięcie brudnej bielizny	3
7	Zachowanie zasad aseptyki i bezpieczeństwa	4
8	Prawidłowe założenie prześcieradła	2
9	Prawidłowe założenie podkładów	2
10	Prawidłowe założenie poszew i poszewek	2
11	Estetyczne przygotowanie łóżka	2
12	Segregacja odpadów i bielizny	2
13	Uporządkowanie stanowiska po zakończeniu pracy	1
14	Dezynfekcja rąk po zakończeniu czynności	1

 

Suma punktów: ______ / 30

Wynik procentowy: __________ %

Ocena: _____________________

 

Uwagi egzaminatora / nauczyciela

____________________________________________

Zestaw do golenia zarostu

 

KARTA PRACY – GOLENIE ZAROSTU PACJENTA (MED.14)

Kwalifikacja MED.14 – Świadczenie usług opiekuńczych osobie chorej i niesamodzielnej
Ćwiczenie praktyczne: wykonanie golenia zarostu pacjenta zgodnie z zasadami higieny, bezpieczeństwa i poszanowania godności pacjenta.

Dane ucznia

Imię i nazwisko: ________________________________

Data: __________________  Klasa: ________________

Cele kształcenia

·         Przygotowanie stanowiska pracy i sprzętu.

·         Przestrzeganie zasad aseptyki i higieny rąk.

·         Wykonanie golenia zarostu z zachowaniem bezpieczeństwa pacjenta.

·         Ocena stanu skóry przed i po zabiegu.

·         Dokumentowanie wykonanych czynności.

Wyposażenie

·         rękawiczki jednorazowe

·         maszynka jednorazowa

·         żel lub pianka do golenia

·         miska z wodą

·         ręcznik i podkład ochronny

·         gaziki/chusteczki

·         preparat pielęgnacyjny po goleniu (jeśli wskazany)

·         pojemnik na odpady

Przebieg wykonania zadania – lista kontrolna

☐ 1. Przywitał pacjenta i wyjaśnił cel czynności.

☐ 2. Uzyskał zgodę pacjenta na wykonanie zabiegu.

☐ 3. Przygotował stanowisko pracy.

☐ 4. Umył i zdezynfekował ręce.

☐ 5. Założył rękawiczki jednorazowe.

☐ 6. Ocenił stan skóry twarzy i zarostu.

☐ 7. Zabezpieczył odzież i pościel pacjenta.

☐ 8. Nałożył preparat do golenia.

☐ 9. Wykonał golenie zgodnie z kierunkiem wzrostu włosów.

☐ 10. Kontrolował komfort i bezpieczeństwo pacjenta.

☐ 11. Usunął pozostałości preparatu.

☐ 12. Osuszył i obejrzał skórę po zabiegu.

☐ 13. Zastosował preparat pielęgnacyjny (jeżeli wymagany).

☐ 14. Uporządkował stanowisko pracy.

☐ 15. Usunął odpady zgodnie z procedurami.

☐ 16. Zdjął rękawiczki i wykonał higienę rąk.

Ocena stanu skóry po goleniu

☐ Bez zmian

☐ Zaczerwienienie

☐ Podrażnienie

☐ Skaleczenie

Uwagi: ______________________________________________

Samoocena ucznia

Co wykonałem/am dobrze?

______________________________________________________

Co wymaga doskonalenia?

______________________________________________________

Ocena nauczyciela

Liczba punktów: __________ / __________

Uwagi: ______________________________________________

KARTA OBSERWACJI NAUCZYCIELA – GOLENIE ZAROSTU PACJENTA (MED.14)

Imię i nazwisko ucznia: ______________________________

Data: ______________________

Maksymalna liczba punktów: 30

Kryterium	0 pkt	1 pkt	Punkty
Przygotowanie stanowiska pracy	Nie wykonał / błędnie	Wykonał prawidłowo
Higiena rąk przed zabiegiem	Nie wykonał / błędnie	Wykonał prawidłowo
Przygotowanie sprzętu i materiałów	Nie wykonał / błędnie	Wykonał prawidłowo
Komunikacja z pacjentem i uzyskanie zgody	Nie wykonał / błędnie	Wykonał prawidłowo
Ocena stanu skóry przed goleniem	Nie wykonał / błędnie	Wykonał prawidłowo
Zabezpieczenie odzieży i pościeli	Nie wykonał / błędnie	Wykonał prawidłowo
Prawidłowe założenie rękawiczek	Nie wykonał / błędnie	Wykonał prawidłowo
Nałożenie preparatu do golenia	Nie wykonał / błędnie	Wykonał prawidłowo
Technika golenia	Nie wykonał / błędnie	Wykonał prawidłowo
Bezpieczeństwo pacjenta podczas zabiegu	Nie wykonał / błędnie	Wykonał prawidłowo
Kontrola komfortu pacjenta	Nie wykonał / błędnie	Wykonał prawidłowo
Usunięcie pozostałości preparatu	Nie wykonał / błędnie	Wykonał prawidłowo
Ocena skóry po zabiegu	Nie wykonał / błędnie	Wykonał prawidłowo
Uporządkowanie stanowiska pracy	Nie wykonał / błędnie	Wykonał prawidłowo
Segregacja i usunięcie odpadów	Nie wykonał / błędnie	Wykonał prawidłowo
Zdjęcie rękawiczek i higiena rąk po zabiegu	Nie wykonał / błędnie	Wykonał prawidłowo
Przestrzeganie zasad BHP i ergonomii	Nie wykonał / błędnie	Wykonał prawidłowo
Poszanowanie godności i intymności pacjenta	Nie wykonał / błędnie	Wykonał prawidłowo
Samodzielność wykonywania zadania	Nie wykonał / błędnie	Wykonał prawidłowo
Organizacja pracy i gospodarowanie czasem	Nie wykonał / błędnie	Wykonał prawidłowo

Suma punktów: __________ / 20

Proponowana ocena

18–20 pkt – bardzo dobry

15–17 pkt – dobry

12–14 pkt – dostateczny

10–11 pkt – dopuszczający

0–9 pkt – niedostateczny

Uwagi nauczyciela

Woda strukturalna

Większość z nas wierzy, że picie 2–3 litrów wody dziennie wystarczy, by zachować zdrowie i piękną skórę. Jednak badania nad zdrowiem holistycznym oraz odkrycia naukowe, takie jak te dr. Geralda Pollacka, pokazują, że można pić dużo wody i nadal być odwodnionym na poziomie komórkowym. Jak to możliwe? Klucz leży nie w ilości, ale w strukturze i informacji, którą woda przenosi. Oto fakty o wodzie, które mogą zmienić Twoje podejście do zdrowia:

1.Czwarty stan skupienia wody – Woda w naszym ciele jest jak ciekły kryształ! Zwykła woda z butelki to tylko H2O, ale w zdrowym organizmie zmienia się w wodę strukturyzowaną (H3O2), która ma ujemny ładunek i działa jak biologiczna bateria. Bez tego nasze komórki tracą energię, a my szybciej się starzejemy.

2.Pamięć wody i elektrosmog – Woda jest potężnym nośnikiem informacji. Woda z kranu, nawet przefiltrowana, może nieść „chaos informacyjny”, przez co nasz organizm jest obciążony. Elektrosmog i chemikalia mogą wpływać na jej strukturę.

3.Woda jako odbiornik energii – Strukturyzowana woda reaguje na promieniowanie podczerwone i światło, zwiększając swoją objętość i ładując nasze komórki. Brak uporządkowanej struktury wodnej w ciele blokuje przepływ energii i regenerację.

4.Napięcie powierzchniowe – Zwykła woda ma wysokie napięcie powierzchniowe, co utrudnia jej wchłanianie przez komórki. W efekcie, woda przechodzi przez nasz układ pokarmowy, obciążając nerki, zamiast nawadniać komórki.

Jak przywrócić wodzie życie? Szukaj wody o niskim napięciu powierzchniowym i heksagonalnej strukturze, którą znajdziesz w wodzie zamrożonej  czy świeżych sokach warzywnych. Połączenie czystej, strukturyzowanej wody z odpowiednim przepływem energii i światła tworzy idealne warunki do samouzdrawiania i zachowania młodości.

Woda strukturalna, znana też jako woda heksagonalna, zyskuje coraz większą popularność zarówno wśród naukowców, jak i entuzjastów zdrowego stylu życia. Ta szczególna forma wody charakteryzuje się unikalnym układem cząsteczek, przypominającym strukturę lodu, co według niektórych może przynosić korzyści zdrowotne. Zastanawiasz się, jak zrobić wodę strukturalną w domu? Oto kilka kroków, które mogą Ci w tym pomóc.

1.Pierwszym etapem jest dokładne filtrowanie wody. Woda z kranu często zawiera zanieczyszczenia, które mogą wpływać na jej strukturę. Wysokiej jakości filtr usunie niepożądane substancje, takie jak chlor czy metale ciężkie. To kluczowy krok, aby przygotować wodę do dalszej restrukturyzacji.

2.Następnie warto wykorzystać magnesy lub urządzenia magnetyczne. Na rynku dostępne są specjalne dzbanki i urządzenia, które za pomocą pola magnetycznego mogą zmieniać ułożenie cząsteczek wody. Choć brakuje jednoznacznych dowodów naukowych na skuteczność magnetyzacji, wiele osób twierdzi, że zauważa pozytywne efekty.

3.Innym sposobem jest wystawienie wody na działanie światła słonecznego. Wystarczy umieścić szklany pojemnik z wodą na słońcu na kilka godzin. Zwolennicy tej metody wierzą, że energia słoneczna może korzystnie wpływać na strukturę wody.

4.Możesz także dodać do wody kryształy, takie jak kwarc różowy czy ametyst. Uważa się, że emitują one wibracje, które mogą wpływać na układ cząsteczek wody. Pamiętaj jednak, aby używać tylko tych kryształów, które są bezpieczne w kontakcie z wodą.

5.Kolejną metodą jest użycie technologii sonicznej. Dźwięki o określonej częstotliwości mogą pomóc w uporządkowaniu cząsteczek wody. Istnieją urządzenia, które generują takie dźwięki do domowego użytku.

6.Na koniec warto wspomnieć o metodzie wiru. Specjalne dzbanki lub mieszadła tworzą wiry w wodzie, co naśladuje jej naturalny ruch i pomaga przywrócić pierwotną strukturę.

Pamiętaj, że badania nad wodą strukturalną wciąż trwają. Choć wiele osób zgłasza pozytywne efekty, warto skonsultować się z ekspertem przed rozpoczęciem eksperymentów z wodą strukturalną.

Mam nadzieję, że te wskazówki pomogą Ci lepiej zrozumieć, czym jest woda strukturalna i jak można ją przygotować w domowych warunkach. Powodzenia!

Dieta Śródziemnomorska

Dieta śródziemnomorska jest jednym z najzdrowszych stylów odżywiania, który zyskał popularność na całym świecie dzięki swoim korzyściom zdrowotnym i smacznym posiłkom. Opiera się na tradycyjnych sposobach odżywiania mieszkańców krajów śródziemnomorskich, takich jak Grecja, Włochy czy Hiszpania. Charakteryzuje się ona wysokim spożyciem warzyw, owoców, orzechów, nasion, roślin strączkowych, pełnoziarnistych produktów, ryb oraz oliwy z oliwek. Zasady tej diety są proste, co czyni ją łatwą do wdrożenia w codziennym życiu.

Podstawą diety śródziemnomorskiej są warzywa i owoce, które powinny być obecne w każdym posiłku. 

Warzywa, takie jak pomidory, ogórki, papryka, bakłażany i cukinie, są nie tylko smaczne, ale także bogate w witaminy, minerały i błonnik. 

Owoce, szczególnie cytrusy, winogrona i jabłka, dostarczają naturalnych cukrów i antyoksydantów. Przykładowo, zamiast sięgać po słodkie przekąski, można pokroić jabłko i podawać je z masłem orzechowym, co stanowi zdrową i sycącą przekąskę.

Kolejnym kluczowym elementem diety są orzechy i nasiona. Migdały, orzechy włoskie, pestki dyni i słonecznika są doskonałym źródłem zdrowych tłuszczów, białka i błonnika. Włączanie ich do diety może być tak proste, jak dodanie garści orzechów do sałatki lub jogurtu. Warto pamiętać, że choć są one kaloryczne, ich umiarkowane spożycie przynosi wiele korzyści zdrowotnych.

Rośliny strączkowe, takie jak soczewica, fasola i ciecierzyca, są kolejnym ważnym składnikiem diety. Są one bogate w białko roślinne, błonnik i mikroelementy. Można je dodawać do zup, sałatek czy przygotowywać z nich pasty, takie jak hummus. Na przykład, sałatka z ciecierzycą, pomidorami, ogórkiem i oliwą z oliwek to proste i pożywne danie, które można spożywać na lunch.

Dieta śródziemnomorska kładzie duży nacisk na spożycie ryb i owoców morza. Łosoś, tuńczyk, sardynki i krewetki są pełne kwasów omega-3, które wspierają zdrowie serca. Zaleca się spożywanie ryb przynajmniej dwa razy w tygodniu. Przykładem może być grillowany łosoś z dodatkiem cytryny i ziół, podawany z pieczonymi warzywami.

Oliwa z oliwek to kolejny nieodłączny element tej diety. Jest doskonałym źródłem jednonienasyconych tłuszczów, które są korzystne dla serca. Warto używać jej jako podstawowego tłuszczu do gotowania, duszenia czy jako dressing do sałatek. Na przykład, sałatka z pomidorów, mozzarelli i bazylii z oliwą z oliwek to klasyczne danie śródziemnomorskie, które jest nie tylko zdrowe, ale i bardzo smaczne.

Zasady diety śródziemnomorskiej obejmują również umiarkowane spożycie produktów mlecznych, szczególnie tych fermentowanych, takich jak jogurty i sery, które dostarczają probiotyków wspierających zdrowie jelit. Ser feta czy jogurt grecki mogą być zdrowym dodatkiem do wielu potraw. Na przykład, jogurt grecki z miodem i orzechami to świetna propozycja na zdrowe śniadanie lub deser.

W diecie śródziemnomorskiej ogranicza się spożycie czerwonego mięsa, a konsumowane jest ono sporadycznie. Zamiast tego, preferowane jest białe mięso, takie jak kurczak czy indyk, które można przygotować na wiele sposobów, np. grillowane z dodatkiem ziół i cytryny.

Warto także zwrócić uwagę na umiarkowane spożycie wina, które w diecie śródziemnomorskiej pije się głównie do posiłków. Czerwone wino, bogate w antyoksydanty, może być korzystne dla zdrowia serca, ale zaleca się spożywanie go z umiarem, zazwyczaj jednego kieliszka dziennie dla kobiet i dwóch dla mężczyzn.

Produkty, które są ograniczone lub zabronione w diecie śródziemnomorskiej, to przede wszystkim wysoko przetworzone jedzenie, fast foody, słodycze i napoje gazowane. Zawierają one duże ilości cukrów, tłuszczów trans i soli, które mogą prowadzić do wielu problemów zdrowotnych. Zamiast nich, dieta śródziemnomorska zachęca do spożywania naturalnych, nieprzetworzonych produktów.

Podsumowując, dieta śródziemnomorska to nie tylko sposób odżywiania, ale także styl życia, który promuje zdrowe nawyki żywieniowe, aktywność fizyczną i cieszenie się posiłkami w gronie bliskich. Dzięki prostym zasadom i smacznym produktom, które oferuje, jest łatwa do wdrożenia i może przynieść wiele korzyści zdrowotnych, takich jak zmniejszenie ryzyka chorób serca, cukrzycy czy otyłości. Zachęcam do eksperymentowania w kuchni i czerpania inspiracji z kuchni śródziemnomorskiej, by cieszyć się zdrowiem i dobrym samopoczuciem na co dzień.

Zegar dobowy medycyny chińskiej

 

Kłopoty z zasypianiem noworodka, niemowlaka i starszych dzieci

 

Kłopoty z zasypianiem

1.Kłopoty ze spaniem noworodka mają bardzo prostą przyczynę. Taki maluch nie odróżnia jeszcze dnia od nocy. Dziecko w tym okresie dziecko budzi się często, czasem nawet co godzinę. U noworodków faza REM (czyli tzw. sen aktywny – faza szybkich ruchów gałek ocznych), stanowi ponad połowę przesypianego czasu (u dorosłych zajmuje ok. 20 proc.). Przeplata się ona z fazą nie-REM (czyli snu spokojnego) co ok. 60 minut. Pod koniec takiego cyklu maluch budzi się na chwilę. I jeśli nie potrafi sam znowu zasnąć, zaczyna płakać.

Niemal połowa noworodków budzi się co najmniej dwa razy. Przyczyną jest najczęściej głód - przecież żołądek malucha ma wielkość jego piąstki, a system trawienny jest przystosowany do często podawanych małych porcji. Mleko mamy jest szybciej przyswajane niż mleko modyfikowane, więc dzieci karmione naturalnie budzą się częściej - co dwie, trzy godziny; dzieci "butelkowe" - co trzy, cztery godziny. Powodem niespokojnego snu może też być rozwijająca się infekcja, rzadziej zaś mokra pieluszka czy niewygodne ubranko.

Zwykłe domowe dźwięki nie zakłócą snu noworodka, nie trzeba zatem chodzić na palcach ani szeptać, ale gwałtowny hałas może go obudzić, podobnie jak drażniący zapach (np. dym papierosowy).

Kłopoty ze snem u starszego niemowlęcia może wywołać każde naruszenie rodzinnej rutyny: wizyta gości, świąteczne przyjęcie, wyjazd, rodzinna kłótnia, zły nastrój mamy. Małe dzieci często gorzej śpią też w okresie opanowywania nowej umiejętności (np. siadania), prawdopodobnie są bardzo podekscytowane.

Spokojny lub niespokojny sen jest też związany z odziedziczonym temperamentem. Jeśli sama często się w nocy budzisz, nie dziw się, że robi tak też twoje dziecko.

Od czego zacząć naukę samodzielnego zasypiania?

2.Między 8. a 12 tygodniem życia  -rytm snu i czuwania dziecka staje się bardziej regularny; niemowlę zaczyna budzić się i zasypiać zgodnie z naturalnym zegarem biologicznym wyznaczanym przez pory dnia.

I właśnie w tym czasie można zacząć uczyć je samodzielnego zasypiania. Najpierw warto dokładnie poobserwować malca. Niektóre maluchy, gdy są zmęczone, zaczynają trzeć oczka, inne ciągną się za ucho lub za włoski.

Pomóż mu też nauczyć się odróżniać dzień od nocy. W pokoju, w którym dziecko śpi w ciągu dnia, nie zasłaniaj zasłon i nie zamykaj drzwi, by dochodziły do niego codzienne odgłosy, np. szum wody czy szmer telewizora. A gdy malec budzi się w nocy, nie zapalaj górnego światła i zachowuj się cicho. Jeśli musisz go przewinąć, zrób to szybko i delikatnie, nie rozbawiając dziecka.

3.Niedobre zwyczaje przed snem

• Długie kołysanie na rękach. Bujanie kojarzy się maluchowi z zasypianiem (bo dzieci w brzuchu są mniej aktywne, kiedy mama się porusza). Ale jest to usypianie „mechaniczne”, dziecko nie uczy się w ten sposób samo zasypiać.
• Smoczek. Wprawdzie ułatwia zasypianie, ale często gdy wypadnie, maluch się budzi.

4.Rytuał zasypiania

• Naukę rozpocznij w dniu, w którym dziecko nie miało zbyt wielu wrażeń (np. nie było u was gości, nie wyjeżdżaliście nigdzie, nie mieliście szczepienia). Zmiana sposobu zasypiania wywoła w niemowlęciu lęk, nie dokładajmy mu więc dodatkowego stresu.
• Nie uczmy również dziecka zasypiania w łóżeczku, gdy w jego życiu zaszły duże zmiany, np. po powrocie mamy do pracy albo zmianie miejsca zamieszkania.
• Nie róbmy tego w trakcie kolek, infekcji czy bolącego ząbkowania

W nauce samodzielnego usypiania najważniejsze jest to, by stworzyć rytuał układania maluszka do snu i przestrzegać tych zasad konsekwentnie. A więc:

Ø  Ustal stały rytm dnia dziecka. Spacer, zabawa, karmienie czy drzemki powinny odbywać się zawsze o tej samej porze i następować po sobie w tym samym porządku. Ostatnia drzemka powinna zakończyć się wczesnym popołudniem – inaczej wyspane dziecko nie będzie chciało wieczorem zasnąć.

Ø  Wieczorem kładź malca spać zawsze o tej samej porze. Najlepiej między godziną 19 a 20 – później może być bardzo zmęczony i trudno będzie mu zasnąć. Karmienie, kąpiel i układanie do snu powinny odbywać się w tej samej kolejności.

Ø  Staraj się wyciszyć dziecko przed snem. Pomoże w tym ciepła kąpiel, delikatny masaż kremem do ciała, przebranie dziecka w piżamkę, przytulenie i nakarmienie. Światło w pokoju powinno być przytłumione – wystarczy mała lampka.

Ø  Masaż relaksujący-najlepiej robić go bezpośrednio po kąpieli, po osuszeniu skóry.

Jak zrobić -połóż malucha na brzuszku, a na swoje dłonie nalej odrobinę oliwki (jeśli ręce są zimne, trzeba je wcześniej ogrzać, pocierając o siebie). Ułóż ręce na pleckach dziecka tuż przy karku, następnie jedną powoli przesuwaj w dół, kierując ją w stronę jednego boku, a drugą kieruj w stronę drugiego boku. Masuj plecki i boki, powoli przesuwając dłonie aż do pośladków, a potem te same ruchy wykonaj od pośladków w stronę karku.

Ø  Dziecko najlepiej ułożyć w łóżeczku, kiedy nie jest jeszcze bardzo senne. Gdy zacznie popłakiwać i marudzić, łagodnie je uspokajaj, ale nie wyjmuj z łóżka. Po chwili wyjdź z pokoju.

Ø  Metoda Ferbera 3-5-7 to metoda kontrowersyjna, opisywana jako ta, która "wymaga dużej siły psychicznej od rodzica". Polega na odłożeniu dziecka do łóżeczka i wyjściu z pokoju. Rodzic nie powinien do niego wchodzić przez kolejne 3 minuty, nawet gdy niemowlę bardzo płacze. Po 3 minutach mama lub tata uspokajają maluszka, układają znów do snu - i ponownie wychodzą. Tym razem jednak na 5 minut, następnie na 7. Dzieci dość szybko akceptują nową sytuację, wcześniej jednak rozpaczliwie płaczą. Nie każde dziecko dobrze reaguje na tę metodę.  

Ø  Jeśli maluch zacznie płakać, poczekaj kilka minut. Jeśli sam się nie uspokoi, wejdź do niego i pogłaszcz, nie wyjmując z łóżeczka, po czym znów wyjdź z pokoju. Za każdym razem wydłużaj czas reakcji na płacz. Drugiego dnia wieczorem, gdy po położeniu do łóżeczka maluch zacznie płakać, zajrzyj do niego po pięciu minutach, potem po siedmiu i dziesięciu. Trzeciego dnia wydłuż ten czas do siedmiu i dziewięciu minut, a od czwartego dnia nauki – do dziesięciu. Bądź stanowcza, nawet jeśli chce ci się płakać – dzieci uczone tą metodą po kilku nocach zaczynały same usypiać, choć dla wielu rodziców taka metoda jest dość kontrowersyjna.

Ø  Pokój powinien być wywietrzony; warto zadbać, by nie było w nim więcej niż 18–22°C. Dziecko nie powinno być grubo ubrane. By sprawdzić, czy nie jest mu zbyt ciepło albo za zimno, dotknij jego karku (chłodny oznacza, że malca trzeba otulić, spocony – że jest mu za gorąco).

Ø  Pozycja- maluch powinien spać w tzw. pozycji bezpiecznej, zapewniającej mu swobodę ruchów i drożność dróg oddechowych, czyli na wznak albo na boku. Spanie na boku polecane jest zwłaszcza w nocy.

Ø  Jeśli dziecko ma skłonność do ulewań po karmieniu, pod materacyk można podłożyć zwinięty kocyk, tak aby unieść go pod kątem ok. 30 stopni.

Ø  Masaż  samej twarzy (głaszcz delikatnie czoło malucha od nasady brwi ku skroniom);

Ø   Przed snem trzeba wyjąć z łóżeczka dziecka duże pluszowe zabawki .

Ø  W pierwszych miesiącach życia maluch nie potrzebuje poduszki,

Ø  Głaskanie  niemowlęcia  chusteczką po buzi w taki sposób, że przesuwa się ona od czoła przez oczka do ust. Maleństwo odruchowo zamyka oczka, a z każdym kolejnym przesunięciem chusteczki pozostają one zamknięte dłużej i dłużej, aż w końcu dziecko zasypia. Można użyć chusteczki albo głaskać dziecko po buzi swoją dłonią.

Ø  Nastrój - gdzie zasypia dziecko, powinien panować półmrok, by światło nie raziło w oczka. Są maluchy, które lubią zasypiać przy cicho grającej muzyce, dlatego można dziecku spróbować włączyć na dobranoc kołysanki. Ważne, by muzyka nie grała zbyt głośno, bo inaczej zamiast ukołysać malca do snu, tylko go rozbudzi i rozdrażni.

Ø  Bajki na dobranoc czytane spokojnym głosem.

Ø  Daj dziecku coś, co zawsze będzie towarzyszyło mu wieczorem - misia, króliczka, ulubiony kocyk. Powinno to być coś ciepłego i miękkiego, do czego można się przytulić, kiedy mamy nie ma obok. Ta przytulanka być może stanie się najważniejszą, niezastąpioną zabawką na całe lata.

Ø  Kołysanki-śpiewanie kołysanek (relaksuje i solistę, i słuchacza)

Ø  Dźwięki domowych sprzętów - odkurzacza, suszarki do włosów, zmywarki (można je nagrać i odtwarzać z taśmy);

Ø   Muzyka - najlepiej klasyczna (Ravel, Mozart, Vivaldi, Chopin, Czajkowski, Debussy, Bach, Haydn);

Ø   Bujanie (najlepiej w fotelu na biegunach - wtedy możecie się kołysać oboje);

Ø  Wsłuchanie w bicie serca mamy lub taty (zadbajcie o to, by maluch przyzwyczajał się do zasypiania przy każdym z was);

Ø  Jazda samochodem (jeśli wybierzecie się na przejażdżkę we trójkę, malucha uśpi kołysanie i szum silnika, a wy będziecie mieli chwilę na spokojną rozmowę);

Ø  Z dwulatkiem możesz wybrać się wieczorem na długi spacer. Nie przesadź jednak, przemęczonemu dziecku trudniej będzie usnąć

5.Co robić na koszmary senne

Ø  Dla małych dzieci granica między wyobraźnią a światem realnym jest niejasna i dlatego wiele maluchów dręczą w nocy lęki i koszmary. Spróbuj uczyć dziecko odróżniania tego, co prawdziwe, od tego, co nierealne.

Ø  Rozejrzyj się po dziecinnym pokoju i zastanów się, co może w maluchu wzbudzać lęk. Może trzeba pamiętać o dokładnym zamknięciu drzwi szafy albo zdjąć z półki kwiatek, który rzuca na ścianę przerażający cień.

Ø  Duży udział w sennych koszmarach ma telewizja. Przypilnuj, by dziecko nie zatruwało wyobraźni filmami, które nie są dla niego przeznaczone.

Ø  Podpowiedz dziecku, jak może sobie radzić ze złymi snami - może na przykład zapalić światło i sprawdzić, że nic nie siedzi pod łóżkiem, albo przytulić ukochanego misia i znowu zasnąć.

Ø  Postaw przy łóżku malucha lampkę nocną i pozwól mu zasypiać przy jej świetle. Jeśli cię o to poprosi, zostaw otwarte drzwi.

Ø  Niektórym dzieciom pomaga zabawkowa "broń" pod poduszką - na przykład wystrugany przez tatę miecz z drewna.

6.Jak sobie poradzić z rannym wstawaniem –dziecko skowronek

-Zasłoń okno ciemnymi zasłonami lub przeciwsłonecznymi roletami. Jest szansa, że twój ranny ptaszek pomyśli, że jest jeszcze noc. Możesz powiesić w oknie koc, to także ociepli pokój i wyciszy hałasy.

-Stopniowo kładź dziecko coraz później, aż zacznie się budzić o znośnej dla ciebie porze. Nie oczekuj natychmiastowych rezultatów, zmiana przyzwyczajeń dziecka może trochę potrwać.

-Starszemu dziecku możesz zostawić przy łóżku kilka herbatników i coś do picia. Rano mały zajmie się jedzeniem i nie będzie cię tak od razu budził. Pamiętaj, by tacę z jedzeniem stawiać przy łóżku dopiero wtedy, kiedy dziecko śpi.

-Zostawiaj obok łóżka pudło z zabawkami, by dziecko miało po obudzeniu jakieś zajęcie. Najlepsze są zabawki dawno nie widziane. Możesz mieć specjalny zestaw tylko na takie okazje. Jeśli każdą zapakujesz w papier, jest szansa, że dziecko będzie nimi bardziej zainteresowane.

-Wyznacz maluchowi jakieś zadanie, które powinien wykonać, zanim was obudzi. Może to być ułożenie puzzla, zbudowanie wieży z klocków czy narysowanie obrazka.

-Spróbuj przyzwyczaić dziecko do tego, by po obudzeniu czekało, aż zadzwoni budzik. Na początku nastawiaj budzik na godzinę, o której maluch wstaje. Potem codziennie opóźniaj dzwonienie o kilka minut. Można mieć nadzieję, że po jakimś czasie dziecko zaczeka spokojnie na sygnał budzika.

-Zabierz dziecko rano do swojego łóżka, może tutaj będzie spokojniejsze, a tobie uda się zdrzemnąć jeszcze choćby na chwilkę.

.