PROBLEMY USPRAWNIANIA PACJENTÓW W STARSZYM WIEKU:
- wielochorobowość
- brak motywacji
- depresje i stany otępienie
- niedożywienie
- spadek siły i wytrzymałości
mięśni
- upośledzenie koordynacji
ruchowej i równowagi.
Ćwiczenia
oddechowe.
Należą do
jednych z ważniejszych ćwiczeń , ponieważ właśnie sprawność układu oddechowego
ma decydujący wpływ na prawidłowe funkcjonowanie wszystkich układów ludzkiego
organizmu. Wiele osób, szczególnie po 65. roku życia,
cierpi na niewydolność układu krążeniowo-oddechowego. Konieczne jest wczesne
wdrożenie treningu wydolnościowego, prowadzonego u wszystkich pacjentów, a w
szczególności u pacjentów słabych i leżących.
Prowadzenie
ćwiczeń spowoduje pogłębienie oddechu oraz utrzymanie lub zwiększenie
pojemności życiowej płuc, a co za tym idzie, zmniejszy zagrożenie występowania
powikłań ze strony układu oddechowego np. w postaci różnego rodzaju stanów
zapalnych. Podczas prowadzenia ćwiczeń oddechowych
należy skupiać się na :
- fazie wydechowej-
głębokie wdechy z dłuższym wydechem (w stosunku 2:3),
- na nauce aktywnego
kaszlu i odkrztuszania zalegającej wydzieliny.
Cele ćwiczeń oddechowych:
- nauczenie prawidłowego
oddychania
- poprawa czynności układu
oddechowego
- uzyskanie prawidłowego rozwoju
klatki piersiowej
- korekcja postawy w obrębie
układu oddechowego
- zwiększenie ruchomości stawów
klatki piersiowej i przepony
- wzmocnienie mięśni oddechowych
- zwiększenie pojemności życiowej
płuc
- udrożnienie „drzewa
oskrzelowego" w przypadkach zalegania w nim śluzu
- pobudzenie do efektywnego
kaszlu
- poprawa ogólnej kondycji .
WSKAZANIA:
- podczas wszystkich ćwiczeń
leczniczych
- choroby układu oddechowego
- stan przed i po zabiegach
chirurgicznych
PRZECIWWSKAZANIA:
- ostry okres chorób narządu
oddechowego i krążenia.
Nauka efektywnego oddychania
wdech -
dynamiczny przez nos
wydech - 2-3 razy dłuższy, przez usta.
Rodzaje ćwiczeń oddechowych:
- Ćwiczenia oddechowe czynne
wolne wspomagane czynnymi ruchami kkd i kkg oraz odpowiednimi pozycjami
- Ćwiczenia oddechowe czynne z
oporem zewnętrznym dozowanym przez odpowiednio przyłożony w stosownych
miejscach opór, albo za pomocą sprężyn gimnastycznych i podwieszek, czy
rąk opiekuna
- Ćwiczenia oddechowe bierne
pobudzanie oddechów pacjenta poprzez ruchy kl. piersiową pacjenta rękami
opiekuna
- Ćwiczenia oddechowe wspomagane
-ruchy kończynami pacjenta przy świadomym jego udziale
- Bezdechy -forma aktywizacji
układu oddechowego dla osób poniżej 50 r. ż., po 10 bardzo długich
wdechach i wydechach następuje maksymalny wdech na czas
Pozycje dla ćwiczeń oddechowych
- Stojąca - kl. piersiowa rozpręża się
swobodnie we wszystkich kierunkach - najlepsza!
- Półsiedząca - z oparciem 45' - wygodna dla
pacjenta, stabilna, kl. piersiowa rozpręża się swobodnie do przodu i na
boki,(dobra pozycja do nauki odksztuszania)
- Leżenie tyłem - kl. piersiowa rozpręża się
swobodnie do przodu i na boki, przepona ma utrudnioną pracę przy wdechu,
ułatwioną przy wydechu(dobra pozycja do nauki oddychania torem
przeponowym)
- Leżenie bokiem - ruch kl. piersiowej po
stronie opartej utrudniony
- przy wdechu przepona
utrudniona, przy wydechu ułatwiona.
Istnieje kilka typów ćwiczeń oddechowych:
1. ćwiczenia celowe:
- ćwiczenia oddechowe z natężonym
wydechem - polecamy pacjentowi w czasie wydechu dmuchnąć tak jakby chciał
zdmuchnąć świeczkę (krótko, mocno),
- liczenie na głos w czasie
wydechu, także sprzyja jego wydłużeniu. Jeśli pacjent nie umie policzyć do
siedmiu na jednym wydechu, świadczy to o zaburzeniach w układzie
oddechowym,
- ćwiczenia oddechowe z oporem. Z
reguły oporowany jest wydech, co kompensacyjnie usprawnia i pogłębia
kolejny wdech: syczenie, gwizdanie, dmuchanie przez ściągnięte usta, to
tylko niektóre możliwości wydechu z oporem.
2. ćwiczenia oddechowe wspomagane - stosowane są przy obniżonej sprawności układu
oddechowego
- wspomaganie wykonane poprzez
współ ruchy kończyn górnych w czasie rytmu oddechowego. Wdech połączony z
ruchem kończyn górnych w bok, wydech ze skrzyżowaniem ich na klatce
piersiowej znacznie ułatwia i pogłębia oddech,
- ćwiczenia Kohlarauscha
wykorzystywane są w celu mobilizacji dolnych płatów płuc z jednoczesnym
unieruchomieniem obręczy barkowej. Wykonuje się je po zabiegach
operacyjnych przebiegających z rozcięciem mostka. Często tacy pacjenci
spłycają oddech, co spowodowane jest bólem, lub strachem. Ćwiczenia
Kohlarauscha wykonuje się na krześle. Polecamy pacjentowi chwycić się
oburącz za siedzenie (unieruchomienie obręczy barkowej) - w tej pozycji
wykonujemy typowe ćwiczenia oddechowe.
3.ćwiczenia oddechowe z zastosowaniem aparatów itp.
linki do stron tu :
