Dna moczanowa

 

Dna moczanowa, znana również jako podagra, to rodzaj zapalenia stawów, który jest wynikiem gromadzenia się kryształów kwasu moczowego w stawach. Choroba ta może prowadzić do wyjątkowo bolesnych ataków bólu, obrzęku i zaczerwienienia stawów. Jednym z kluczowych elementów zarządzania tym schorzeniem jest odpowiednia dieta, która pomaga kontrolować poziom kwasu moczowego w organizmie. W tym rozdziale skupimy się na produktach zabronionych w diecie osoby cierpiącej na dnę moczanową, aby zapobiec nasileniu objawów i poprawić jakość życia pacjentów.

Na samym początku warto zrozumieć, dlaczego niektóre produkty są zakazane w diecie przy dnie moczanowej. Głównym powodem jest ich zawartość puryn, które w organizmie człowieka są przekształcane w kwas moczowy. Nadmiar kwasu moczowego prowadzi do odkładania się kryształków w stawach, co wywołuje ból i stan zapalny. Dlatego też, ograniczenie pokarmów bogatych w puryny jest kluczowym krokiem w zapobieganiu atakom dny moczanowej.

Jednym z najbardziej znanych produktów, które należy unikać, jest czerwone mięso. Wysoka zawartość puryn w wołowinie, wieprzowinie czy jagnięcinie sprawia, że ich spożycie powinno być mocno ograniczone. Zamiast tego, można sięgnąć po białe mięso, takie jak kurczak czy indyk, które zawiera mniej puryn. Ważne jest jednak, aby również te produkty spożywać z umiarem.

Następnie, na liście produktów zakazanych znajdują się podroby, takie jak wątróbka, nerki czy móżdżek. Te rodzaje mięsa są szczególnie bogate w puryny i mogą znacznie zwiększyć poziom kwasu moczowego w organizmie. Wykluczenie ich z diety może przyczynić się do zmniejszenia częstotliwości ataków dny moczanowej.

Ryby i owoce morza to kolejna grupa produktów, które mogą być problematyczne dla osób z dną moczanową. Szczególnie należy unikać sardynek, śledzi, makreli oraz tuńczyka, które zawierają duże ilości puryn. Chociaż ryby są często uważane za zdrowe źródło białka i kwasów omega-3, w przypadku dny moczanowej ich spożycie powinno być ograniczone.

Alkohol, zwłaszcza piwo, również znajduje się na liście zakazanych produktów. Piwo zawiera nie tylko puryny, ale także alkohol, który zwiększa produkcję kwasu moczowego w organizmie i jednocześnie utrudnia jego wydalanie. Wino jest nieco bezpieczniejszym wyborem, ale również powinno być spożywane z umiarem.

Produkty zawierające fruktozę, takie jak słodzone napoje i przetworzone słodycze, także mogą przyczyniać się do powstawania ataków dny moczanowej. Fruktoza prowadzi do zwiększenia produkcji kwasu moczowego, dlatego ważne jest, aby ograniczać jej spożycie. Zamiast tego, lepiej sięgnąć po naturalne źródła cukru, takie jak owoce, które zawierają również błonnik i inne korzystne składniki odżywcze.

Istnieją również pewne warzywa, które mogą być problematyczne dla osób z dną moczanową. Szparagi, szpinak, kalafior i grzyby zawierają umiarkowane ilości puryn. Chociaż nie są one tak niebezpieczne jak mięso czy ryby, warto monitorować ich spożycie i dostosować dietę do indywidualnych potrzeb.

Warto również wspomnieć o produktach mlecznych. Pełnotłuste produkty mleczne, takie jak śmietana czy tłusty ser, mogą przyczyniać się do zwiększenia poziomu kwasu moczowego. Zamiast tego, lepiej wybierać produkty o niskiej zawartości tłuszczu, które mogą nawet pomóc w obniżeniu poziomu kwasu moczowego.

Podsumowując, odpowiednia dieta jest kluczowym elementem zarządzania dną moczanową. Unikanie produktów bogatych w puryny, takich jak czerwone mięso, podroby, ryby i owoce morza, a także alkohol i produkty zawierające fruktozę, może znacząco zmniejszyć ryzyko wystąpienia bolesnych ataków. Ważne jest jednak, aby dieta była zbilansowana i dostarczała wszystkich niezbędnych składników odżywczych. Warto konsultować się z dietetykiem lub lekarzem, aby dostosować plan żywieniowy do indywidualnych potrzeb i stanu zdrowia. Dzięki świadomemu podejściu do diety, osoby cierpiące na dnę moczanową mogą prowadzić zdrowsze i bardziej komfortowe życie.

Okłady z oleju rycynowego

 

Olej rycynowy, znany od wieków ze swoich wszechstronnych właściwości leczniczych, zyskał popularność jako składnik stosowany w formie okładów ciepłych. Jego zastosowanie w tej formie ma długą historię, sięgającą czasów starożytnych, kiedy to był wykorzystywany w medycynie ludowej do łagodzenia różnorodnych dolegliwości. Dziś, dzięki zwiększonej świadomości na temat naturalnych metod leczenia, olej rycynowy przeżywa swój renesans jako środek wspomagający zdrowie i dobre samopoczucie.

Wskazania do stosowania okładów  z oleju rycynowego są różnorodne. Przede wszystkim, są one polecane osobom zmagającym się z problemami trawiennymi, takimi jak zaparcia czy wzdęcia. Okłady te mogą również przynieść ulgę w bólach stawów i mięśni, pomagając zredukować stan zapalny i poprawić krążenie krwi. Dzięki swoim właściwościom przeciwzapalnym i detoksykującym, okłady z oleju rycynowego stosuje się także w celu wspomagania leczenia infekcji skóry oraz w terapii pomocniczej przy schorzeniach takich jak zapalenie pęcherza czy endometrioza.

Przeciwwskazania do stosowania okładów z oleju rycynowego są równie ważne, jak jego wskazania. Przede wszystkim, nie powinny ich stosować osoby z nadwrażliwością na olej rycynowy, ponieważ mogą doświadczyć reakcji alergicznych. Uważać powinny także kobiety w ciąży oraz osoby zmagające się z chorobami wątroby, nerek czy jelit, ze względu na możliwość wystąpienia niepożądanych efektów. 

Zastosowanie okładów  z oleju rycynowego jest procesem prostym, ale wymaga przestrzegania kilku kluczowych kroków. Przede wszystkim, należy zaopatrzyć się w wysokiej jakości, tłoczony na zimno olej rycynowy, który zachowuje wszystkie swoje lecznicze właściwości. Następnie, potrzebny będzie kawałek czystej flaneli lub bawełny, który posłuży jako nośnik dla oleju. Do wykonania okładu niezbędna będzie także folia spożywcza oraz termofor lub poduszka elektryczna, które zapewnią ciepło potrzebne do aktywacji korzystnych właściwości oleju.

Aby przygotować okład, należy nasączyć bawełnę olejem rycynowym tak, aby był dobrze nasycony, ale nie ociekał. Następnie, nasączony materiał należy umieścić na wybranym obszarze ciała, na przykład na brzuchu w przypadku problemów trawiennych, lub na stawach przy bólach reumatycznych. Kolejnym krokiem jest owinięcie okładu folią spożywczą, co pomoże zatrzymać ciepło i zapobiec zabrudzeniu odzieży. Na koniec, na owinięty okład należy położyć termofor lub poduszkę elektryczną i pozostawić na około 30-60 minut. W czasie trwania okładu warto położyć się w wygodnej pozycji i zrelaksować, co dodatkowo wspomoże proces terapeutyczny.

Składniki i proporcje potrzebne do wykonania okładu z oleju rycynowego są dość proste. Potrzebujemy około 50-100 ml oleju rycynowego, w zależności od wielkości obszaru, na który chcemy nałożyć okład. Dodatkowo, kawałek materiału powinien być na tyle duży, aby pokryć leczoną powierzchnię. Ilość oleju można dostosować w zależności od indywidualnych potrzeb i preferencji, pamiętając jednak, że kluczowe jest równomierne nasączenie tkaniny.

Przykładem zastosowania okładów ciepłych z oleju rycynowego może być osoba zmagająca się z przewlekłymi bólami stawów. Regularne stosowanie okładów, na przykład trzy razy w tygodniu, może pomóc w zmniejszeniu dolegliwości bólowych i poprawie ruchomości stawów. 

Warto również zwrócić uwagę na aktualne badania nad właściwościami oleju rycynowego. Choć wiele z jego zastosowań opiera się na tradycyjnej medycynie ludowej, współczesne badania potwierdzają jego działanie przeciwzapalne i wspomagające procesy regeneracyjne organizmu. Mimo to, należy pamiętać, że okłady z oleju rycynowego powinny być traktowane jako uzupełnienie tradycyjnych metod leczenia, a nie jako ich zastępstwo.

  Gotowy kompres  można kupić tu:gotowy kompres

Wzmacniamy odporność

 Sezon grypowy przed nami .Wnusio kaszle ,więc trzeba zrobić prosty syropek ,aby podnieść odporność 

Syropek z cebuli ,czosnku i mleka 

Posiekaj 1 cebule albo 3 ząbki czosnku i włóż do garnka i dodaj do tego 2 kubki mleka (krowie, owcze, sojowe albo orzechowe mleko). Podgrzewaj na bardzo małym ogniu przez 20 minut. Odcedź. Przechowuj w lodowce przez 2-3 dni. Dzieci do 1 roku mogą pić to mleczko w ilości 1-2 małych łyżeczek co 4 godziny. Starsze dzieci bez ograniczeń. 

 Syrop z czosnkiem i miodem

6-8 ząbków czosnku poobierać. Włożyć je do słoika i dodać do tego 8 dużych łyżek miodu. Postawić  przez kilka dni w temperaturze pokojowej i potem odcedzić. Tak przesączony miód czosnkiem może być spożywany w dawce: dla dzieci 1 mała łyżeczka a dla dorosłych do 4 łyżek dziennie. 

Złote mleko -wersja dla dorosłych

Składniki:

1 łyżeczka  kurkumy w proszku

1 szklanka mleka (roślinne lub kozie)

1/2 – 1 łyżka  masła klarowanego lub oleju migdałowego 

jasny miód do smaku lub syrop z agawy 

dodatkowo ½ szklanki wody 

czarny pieprz-szczypta 

można dodatkowo dodać odrobinę :imbir, cynamon, kardamon ,gałkę muszkatołową, anyż. 

Wykonanie:

W małym rondelki zagotuj wodę, dodaj kurkumę i gotuj na średnim ogniu przez 8 minut (kurkuma musi lekko się gotować)- do tego dodaj mleko ,masło i po ostudzeniu miód do smaku . 

NA CO POMAGA ZŁOTE MLEKO?

• Jest bardzo rozgrzewające, skutecznie walczy z przeziębieniem. Leczy kaszel i gorączkę.
• Podnosi odporność.
• Zwalcza infekcje, ponieważ posiada właściwości antybakteryjne.
• Działa przeciwbólowo i jest nawet nazywany przez Azjatów naturalną aspiryną.
• Działa antydepresyjnie.
• Pomaga w zasypianiu dzięki właściwością uspokajającym i wyciszającym.
• Wspomaga budowę kości.
• Jest naturalnym antyoksydantem, który rewelacyjnie zwalcza wolne rodniki.
• Oczyszcza organizm – wspomaga pracę wątroby oraz woreczka żółciowego, oczyszcza krew oraz pomaga pozbyć się nadmiaru śluzu z organizmu.
• W Indiach złote mleko pije się także w celu poprawy elastyczności kręgosłupa i ciała, ponieważ naoliwia stawy i usuwa z nich zwapnienia.
• Pomaga w leczeniu Alzheimera, cukrzycy, czy reumatoidalnego zapalenia stawów.
• Leczy rany i hamuje krwawienia.

PRZEPIS NA PASTĘ DO ZŁOTEGO MLEKA

¼ szklanki kurkumy

1 płaska łyżeczka imbiru

1 płaska łyżeczka cynamonu

¼ łyżeczki pieprzu

½ szklanka wody

Ogólnie proporcje są 1:2 tzn. jeśli suchych składników wyjdzie nam pół szklanki to dodajemy do tego szklankę wody.

PRZYGOTOWANIE:

Do rondelka wlewamy wodę i dodajemy pozostałe składniki. Podgrzewamy na wolnym ogniu od czasu do czasu mieszając szpatułką, aż uzyskamy w miarę gęstą pastę. Trwa to ok 6 – 8 minut. Gotową pastę przekładamy do wyparzonego wcześniej słoiczka i przechowujemy w lodówce do dwóch tygodni.

PRZYGOTOWANIE ZŁOTEGO MLEKA Z PASTY-wersja II :

Do rondelka wlewamy kubek migdałowego mleka (może być też kokosowe lub owsiane).

Dodajemy:

• jedną łyżeczkę złotej pasty
• pół lub jedną łyżeczkę oleju kokosowego
• 4 łyżeczki syropu klonowego (lub innego ulubionego syropu – ilość według preferencji)

Całość podgrzewamy na małym ogniu, co jakiś czas mieszając. Bardzo ważne jest by nie zagotować mleka!

Najzdrowsze lekarstwo przy przeziębieniu to zioła.

Nie mają skutków ubocznych tak, jak leki. Można je hodować nawet w doniczce na parapecie okiennym. Są dostępne w każdym markecie. W okresie wiosenno-letnim hoduję zioła w ogródku i mam pod ręką najlepsze lekarstwo. Aby mieć zapasy zimą część hodowli przenoszę na słoneczny parapet ,a nadwyżki suszę. Najlepiej suszyć zioła na powietrzu, ale nie na bezpośrednim nasłonecznieniu.

 Korzeń imbiru

to moje ulubione kłącze do walki z przeziębieniem. Działa napotnie, przeciwzapalnie, łagodzi kaszel, poza tym zwiększa odporność organizmu i ułatwia oczyszczanie . Jest bogatym źródłem  witamin m.in. A, C, E i B oraz składników mineralnych : cynk, fosfor, magnez, potas czy żelazo. Leczniczo działa herbatka imbirowa -kawałek imbiru(2cm ) obrać, pokroić w plasterki, zalać wrzątkiem. Parzyć pod przykryciem 10 minut.  Dodać plasterek cytryny i płaską łyżeczkę miodu. Pić gorące.

 Imbir sparzony w ten sposób można też wykorzystać do inhalacji ,aby udrożnić drogi oddechowe. Gorącą herbatkę wlać do miski, pochylić głowę nad miską ,zakryć dużym ręcznikiem i oddychać wytwarzaną parą przez 10 minut. 

 Szałwia lekarska 

Działa przeciwzapalnie, antybakteryjnie, zwalcza stany zapalne w obrębie gardła, jamy ustnej i migdałków. Łagodzi kaszel , ułatwia odkrztuszanie. Herbatka z szałwii może być stosowana jako płukanka, ale można też ją pić przy kaszlu. 1 łyżeczkę suszonej szałwii zalej szklanką wrzątku , zaparz 10 minut. Herbatę można też robić z świeżo zerwanej szałwii-jedną gałązkę szałwii zalać wrzątkiem. Pić lub płukać 3 x dziennie.

Tymianek 

pięknie pachnie ,działa antybakteryjnie, dezynfekująco, uspokajająco, rozpuszcza śluz zalegający w drogach oddechowych, łagodzi kaszel i ból gardła. Herbata z tymianku jest szczególnie pomocna przy pierwszych objawach przeziębienia -1 łyżeczkę tymianku zalać 2 szklankami wody, parzyć pod przykryciem 10 minut -stosować zewnętrznie do płukania lub do picia 2-3 razy dziennie.

Oxymel, starożytna mikstura łącząca ocet i miód, zyskuje na popularności jako naturalny środek zdrowotny. Ta kombinacja jest nie tylko smaczna, ale także posiada wiele udokumentowanych korzyści zdrowotnych. Zacznijmy od omówienia wskazań do stosowania oxymelu.

Oxymel jest zalecany przy przeziębieniach i infekcjach górnych dróg oddechowych. Dzięki właściwościom przeciwbakteryjnym i przeciwzapalnym, miód oraz ocet jabłkowy mogą wspomagać układ odpornościowy. Osoby cierpiące na kaszel mogą odczuć ulgę, stosując oxymel jako naturalny środek łagodzący podrażnienia gardła. Dodatkowo, oxymel może być stosowany jako środek poprawiający trawienie. Ocet jabłkowy stymuluje produkcję soków żołądkowych, co pomaga w lepszym przyswajaniu składników odżywczych. Warto również wspomnieć o jego zastosowaniach w detoksykacji organizmu. Regularne spożywanie oxymelu może wspierać procesy oczyszczania, co prowadzi do ogólnej poprawy samopoczucia.

Następnie, przyjrzyjmy się przeciwwskazaniom stosowania oxymelu. Chociaż oxymel jest naturalnym środkiem, nie jest odpowiedni dla wszystkich. Osoby z nadwrażliwością na miód lub ocet jabłkowy powinny unikać jego stosowania. Również osoby z wrzodami żołądka czy refluksem mogą odczuwać dyskomfort po spożyciu oxymelu z uwagi na kwaśny charakter octu. Dzieci poniżej pierwszego roku życia nie powinny być karmione miodem z powodu ryzyka botulizmu. Osoby przyjmujące leki przeciwcukrzycowe lub inne leki regulujące poziom cukru we krwi powinny skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem suplementacji oxymelem, ponieważ może on wpływać na poziom glukozy.

W kontekście zastosowania, oxymel może być wykorzystywany jako zdrowa przyprawa do sałatek, dodatek do napojów czy też jako syrop na kaszel. Jego wszechstronność sprawia, że jest atrakcyjny dla osób poszukujących naturalnych metod wspierania zdrowia. Na przykład, dodanie łyżki oxymelu do ciepłej wody z cytryną może stanowić doskonały napój na rozpoczęcie dnia, wspierający trawienie i detoksykację. Podczas sezonu przeziębień, oxymel można przyjmować łyżeczką jako środek łagodzący objawy infekcji.

Składniki oxymelu są proste, ale ich proporcje mogą się różnić w zależności od zamierzonego efektu. Podstawowy przepis to połączenie octu jabłkowego i miodu w proporcjach 1:1. Można jednak dostosować proporcje, aby uzyskać łagodniejszy lub bardziej intensywny smak. Dodatkowo, do oxymelu można dodać zioła takie jak tymianek, rozmaryn czy imbir, które wzbogacą jego właściwości zdrowotne. Na przykład, dodanie imbiru może zwiększyć efektywność oxymelu w łagodzeniu objawów przeziębienia. Ja dodaję jeszcze 1 cytrynę pokrojoną w plasterki oraz 4 pokrojone w plasterki ząbki czosnku.

Przejdźmy teraz do konkretnego przepisu na przygotowanie oxymelu. Do wykonania tej mikstury potrzebujesz szklanki octu jabłkowego, szklanki miodu oraz opcjonalnie ziół i przypraw, takich jak imbir, czosnek, tymianek czy pieprz cayenne. Zioła należy umieścić w słoiku, a następnie zalać octem jabłkowym, aby całkowicie je pokryć. Słoik należy szczelnie zamknąć i odstawić w ciemne, chłodne miejsce na około dwa tygodnie. Po tym czasie, do przefiltrowanego octu z ziołami dodajemy miód, dokładnie mieszając, aż do całkowitego połączenia się składników. Gotowy oxymel można przechowywać w lodówce nawet przez kilka miesięcy.

Oxymel to przykład na to, jak proste składniki mogą stworzyć potężne narzędzie do wspierania zdrowia. Dzięki swojej wszechstronności i bogactwu właściwości, może być cennym dodatkiem do codziennej diety, wspomagającym organizm w naturalny sposób. Dla osób poszukujących naturalnych rozwiązań zdrowotnych, oxymel jest godnym uwagi wyborem, który łączy tradycję z nowoczesnymi potrzebami

 Środek  antyseptyczny   - można je zrobić  samemu w domu

Do pojemnika z atomizerem  dodać : zestaw składników o 

działaniu odkażającym

- alkohol 96 % do 1/4 butelki 

- antyseptyczne olejki eteryczne: drzewko herbaciane ,szałwia 

lub  lawenda po 15 kropli 

- żel aloesowy-  uzupełnić do pełnego 

pojemnika .

Całość  dokładnie wymieszać. 

Przed użyciem wstrząsnąć .

Jak samodzielnie zrobić żel aloesowy 

• 2 szklanki miąższu z aloesu (ok. 500 gramów)

• 1 i 1/2 szklanki  cukru naturalnego (350 g, może być także trzcinowy)

• 350 ml wody

• 1 łyżka stołowa pektyn (20 g)

• 2 łyżki stołowe soku cytrynowego (20 ml)

• 1 szklany słoik

Procedura przygotowania

• Przelej wodę do naczynia i rozpocznij podgrzewanie jej wraz z cukrem w celu uzyskania syropu.

• Ciągle mieszaj drewnianą łyżką, aby upewnić się, że cukier jest dobrze rozpuszczony, a całość nie zacznie się przypalać.

• Należy stale mieć na uwadze czas gotowania, ponieważ jeśli mieszanina będzie podgrzewana zbyt długo, to całość ulegnie karmelizacji.

• Gdy uzyskasz idealny syrop, zdejmij naczynie z ognia. Odstaw na kilka minut do ostygnięcia, a następnie dodaj do syropu żel z aloesu, pektynę i sok z cytryny.

• Kontynuuj mieszanie, aż wszystkie składniki zostaną dobrze wymieszane. Podgrzewaj całość na małym ogniu aż do uzyskania jednorodnej struktury produktu.

• Po uzyskaniu żądanej konsystencji mieszaniny, przelej całość do słoika i szczelnie zakręć pokrywkę.

 Jak samodzielnie zrobić pektyny 

Składniki

• 900 gramów skórek i środków jabłek

• 1,7 litra wody

Procedura postępowania

• Umieść skórki i środki jabłek w dużym garnku. Dodaj do nich wodę. Postaw naczynie na średnim ogniu, aż owoce zmiękną i przybiorą postać masy.

• Gdy już uzyskasz jednorodną masę, zdejmij garnek na kilka minut z ognia, poczekaj, aż zawartość nieco ostygnie i następnie ostrożnie przelej całość przez  płótno .

• Odstaw przecedzony płyn w kubku  i przejdź do procesu przygotowywania właściwego żelu.

Antyseptycznie działa również srebro koloidalne z atomizerem. 

Zioła przeciwwirusowe 

Dziewanna

W medycynie ludowej dziewanna była powszechnie stosowana w chorobach dróg oddechowych. Leczono nią kaszel, zapalenie oskrzeli, astmę. Dziewanna rozrzedza flegmę i działa przeciwzapalnie.Zawarte w kwiatach składniki niszczą wirus opryszczki, wirusy grypy  A, B oraz wirus ptasiej grypy FPV. Potwierdziły to badania kliniczne przeprowadzone m.in. w Polsce. Napar z kwiatów dziewanny

• Łyżkę suszonych kwiatów zalać szklanką wrzątku.
• Odstawić pod przykryciem 15 minut.
• Po przecedzeniu dosłodzić miodem lub sokiem z czarnego bzu.

Pić 4 razy dziennie przy infekcji wirusowej.Zapobiegawczo raz dziennie. 

Czosnek

Potwierdzono skuteczność czosnku w zwalczaniu wirusów grypy, zapalenia płuc, rotawirusów i HIV.

Mikstura przeciw wirusom

• 10 ząbków czosnku drobno posiekać
• wymieszać z 15 łyżkami niegęstego miodu(spadziowy, gryczany lub lipowy)
• dodać 3-4 krople propolisu
• 3 razy dziennie łyżkę mikstury długo ssać.
• zapobiegawczo  brać łyżkę dziennie.

Można zażywać 2-3 ząbki czosnku dziennie z masłem lub mlekiem.
Należy pamiętać by po posiekaniu przed spożyciem odczekać 10-15 minut.
Rozgniatanie czosnku otwiera błony komórkowe uwalniające allinazę, pod której wpływem w wyniku reakcji powstają aktywne związki, które odpowiadają za niszczenie wirusów i patogenów.

Czarny bez

Substancje zawarte w owocach czarnego bzu hamują wnikanie i replikację w komórkach wirusów grypy. Za właściwości przeciwwirusowe odpowiada m.in delfinidyna.  Badania  dowiodły, że u 90%  pacjentów zakażonych wirusami grypy po podaniu bzu czarnego poprawa następuje w ciągu 3 dni do tygodnia. 
Jednocześnie syrop z czarnego bzu obniża gorączkę i łagodzi symptomy grypy. 

Liść oliwny

Kolejnym fantastycznym naturalnym lekiem przeciwwirusowym jest liść z drzewa oliwnego.  

• gotować garść liści oliwnych w litrze wody, do połowy objętości.
•  podawać choremu w ilości „szklaneczki do wina” co 3-4 godziny, aż do wyleczenia.

Badania przeprowadzone w ostatnich latach na ludziach i zwierzętach potwierdziły, że liście oliwne wykazują silne właściwości antybakteryjne, przeciwwirusowe.

Oregano 

Jest w stanie unieszkodliwiać wirusy dzięki aktywnej substancji – karwakrol – zawartej w olejkach eterycznych. Atakujące przewód pokarmowy norowirusy zwalcza w ciągu godziny od podania. Olejek z meksykańskiego oregano jest skuteczny przeciw wirusom układu oddechowego i opryszczki. 

Syrop przeciw wirusom i infekcjom 

• bierzemy po łyżce ziela oregano, tymianku i sproszkowanego korzenia lukrecji
• zalewamy 2 szklankami wody,gotujemy 5 minut.
• zaparzamy pod przykryciem 1/2 godziny i przerzedzamy
• dosładzamy miodem
• dodajemy trochę soku z cytryny, 30 g gliceryny, 3 goździki i szczyptę cynamonu.
• przechowujemy w lodowce.
• pić  3-4 razy dziennie łyżkę syropu przy infekcji wirusowej

Imbir

Imbir jest doskonałym lekiem na infekcje żołądkowo-jelitowe. Aktywnie działa przeciwko wirusom układu oddechowego, blokując ich „przyczepność”.  Do badań nad skutecznością użyto świeżego korzenia imbiru.

Syrop przeciwwirusowy

• 5 cm kawałek imbiru obrać pokroić w drobną kostkę lub zetrzeć na tarce.
• na dnie słoika ułożyć 3 plasterki cytryny
• zasypać imbirem, oprószyć cynamonem i odrobiną pieprzu Cayenne.
• zalać miodem i powtarzać warstwy do zapełnienia słoika.
• odstawić na minimum godzinę w temperaturze pokojowej do przegryzienia.
• wymieszać i wstawić do lodówki.

Podczas infekcji przyjmujemy łyżkę stołową 3-4 razy dziennie.
Przy grypie dodatkowo dodajemy po łyżeczce do herbatek ziołowych, napojów.

Lukrecja 

Korzeń lukrecji od wieków stosuje ajurweda i medycyna chińska jako lek przeciw chorobom wirusowym. Badania potwierdziły, że związki terpenoidowe zawarte w korzeniu lukrecji są niezwykle skuteczne jeśli chodzi o odporność wirusową.  Niszczą wirusowy opryszczki, grypy, SARS, HIV. 

Odwar z lukrecji 

• 3 łyżeczki sproszkowanego korzenia lukrecji
• 2 szklanki wody
• korzeń zalać zimną wodą
• doprowadzić do wrzenia, gotować 3 minuty.
• przecedzić.
• pić kilka razy dziennie po 100 ml odwaru.

Nagietek lekarski 

Już XII wieku św. Hildegarda pisała, że „nagietek truciznę rozpędzi i oczyści wnętrzności”.  W lecznictwie stosowany m.in. przy bezsenności, bólach głowy, wrzodach żołądka.  Jednakże kwiaty nagietka aktywnie zwalczają rota i rinowirusy  zmniejszając ich namnażanie.

Herbatka z kwiatu nagietka

• 1 łyżeczkę kwiatu zalać szklanką wrzątku.
• zaparzać pod przykryciem 15 minut.
• pić 3-4 razy dziennie przed jedzeniem po ½ szklanki.

Nieco mocniejszy napar jest doskonały do płukania gardła.

Goździki

Goździki stanowią jedno z najbogatszych źródeł związków fenolowych: eugenolu, octanu eugenolu i kwasu galusowego. Wymiatają wolne rodniki, bakterie, wirusy, grzyby, pasożyty. Hamują procesy zapalne.

• szklanka ciepłej herbaty z goździkiem, imbirem cytryną lub trawą cytrynową posłodzona miodem pomaga przy grypie, przeziębieniu, infekcjach dróg oddechowych.
• można  ssać goździk co kilka godzin 
• rozgnieciony goździk mieszamy ze szczyptą cynamonu, imbiru i łyżeczką miodu.Wolno liżemy mieszankę jak loda, przytrzymując w ustach.

Odporność wzmacniają zioła :

•  czarnuszka, 
• jeżówka purpurowa, 
• aloes. 

 Pobudzają one limfocyty, granulocyty i makrofagi do pracy. Pomocne są też:

• lipa,
•  majeranek,
•  bazylia,
•  koper włoski, 
• cząber, 
• pokrzywa,
•  tymianek .

Olejek eukaliptusowy jest skuteczny przeciwko wirusom grypy. Bez konsultacji z lekarzem nie powinno się go stosować doustnie. Ale równie dobry skutek można uzyskać poprzez inhalacje lub wcieranie w ciało, ponieważ substancje aktywne wnikną do organizmu przez błony śluzowe lub skórę.

Środek znany od lat i dostępny w każdym domu 

By zapobiec domowym epidemiom dobrze jest porozkładać na talerzykach pokrojone kawałki cebuli.

Pani Ewa Dąbrowska od lat propagująca zdrowe odżywianie i detoks  nawołuje, aby nie spożywać  leżącej rozkrojonej  cebuli -dlatego, że przyciąga  ona  bakterie i wirusy, które osiadają na jej powierzchni. Rozkładajmy więc pokrojoną cebulę w kilku miejscach w mieszkaniu / potem należy oczywiście ją wyrzucić /.

 Kiedyś  nasi przodkowie odkadzali domy jałowcem , czasem warto jest wrócić do sposobów sprzed lat.