Niedowłady i porażenia

 

  Niedowłady i porażenia zależą od miejsca i rodzaju uszkodzenia.

Występują najczęściej przy udarze mózgu oraz uszkodzeniu mózgu, kręgosłupa , rdzenia kręgowego np. wskutek wypadku

Niedowład - (łac. paresis) zmniejszenie siły lub ograniczenie zakresu ruchu ,powstały najczęściej na skutek zmian organicznych ośrodkowych, obwodowych lub dotyczących samego mięśnia. Niekiedy może być następstwem zaburzeń psychicznych, np. histerii i ma wtedy charakter wyłącznie czynnościowy. Niedowłady po czasie mogą ustępować.

Wyróżnia się:

Niedowład ośrodkowy (spastyczny)wywołany uszkodzeniem ośrodkowego układu nerwowego. Główne objawy to:

• spastyczność
• podwyższenie napięcia mięśniowego
• osłabienie lub zniesienie odruchów dowolnych
• wzmożenie odruchów własnych
• nie stwierdza się zaników mięśni
• odruchy patologiczne..

Niedowład obwodowy (wiotki )- wywołany uszkodzeniem nerwów obwodowych, powodującym ubytki na obszarze unerwionym przez nerw. Główne objawy to:

• zaniki mięśni
• osłabienie siły mięśniowej
• zniesienie odruchów własnych mięśni
• atonia mięśni.

Apraksja - utrata zręczności i precyzyjności działania ,mimo braku niedowładów.

Porażenie, paraliż (łac. plegia) - stan charakteryzujący się całkowitą niemożnością wykonywania ruchu, na skutek braku dopływu bodźców nerwowych do mięśni. Porażenia powstają wskutek nieodwracalnych zmian.

Wyróżnia się:

• porażenie wiotkie pochodzenia neurogennego - spowodowane uszkodzeniem obwodowym nerwów (np. pourazowe, poinfekcyjne, nowotworowe). Neurologiczne objawy porażenia wiotkiego, to: duże obniżenie napięcia mięśniowego, zanik mięśni, drżenie pęczkowe mięśni, zniesienie odruchów w objętej paraliżem kończynie, neurogenny zapis w elektromiogramie.
• porażenie wiotkie pochodzenia miogennego - związane z uszkodzeniem samego mięśnia lub grupy mięśniowej najczęściej na skutek urazu, niedorozwoju, miopatii.
• porażenie spastyczne - porażenie kurczowe - spowodowane uszkodzeniem ośrodkowego układu nerwowego. Objawami paraliżu spastycznego są: wzmożone napięcie mięśniowe, brak zaniku mięśni, brak zmian w badaniu elektromiograficznym, odruchy kloniczne, odruchy patologiczne, zniesienie odruchów powierzchniowych.
• 
  
  
  
• porażenie przysenne - stan występujący podczas zasypiania lub rzadziej podczas przejścia ze snu do czuwania, objawiający się porażeniem mięśni (katapleksja) przy jednoczesnym zachowaniu pełnej świadomości. Osoba doświadczająca paraliżu przysennego ma wrażenie ogarniającej niemocy, nie jest w stanie wykonać żadnych ruchów, mówić ani otworzyć oczu. Zjawisku temu towarzyszą zazwyczaj bardzo nieprzyjemne doznania psychiczne, takie jak wrażenie ogłuszającego dudnienia lub dzwonienia w uszach, bezwładnego spadania, wykręcania ciała, przygniecenia klatki piersiowej lub kończyn. Prawie zawsze towarzyszy mu przyśpieszony rytm serca oraz uczucie strachu. Podczas paraliżu możliwe jest również występowanie różnego rodzaju halucynacji, zarówno wzrokowych jak i dotykowych.

Porażenie można podzielić ze względu na objawy na:

1) całkowite - np. wszystkich kończyn, tzw. czterokończynowe (tetraplegia),

2) połowicze (hemiplegia) - np. lewa połowa ciała,

3) poprzeczne - poniżej uszkodzenia rdzenia kręgowego np. obie kończyny dolne (paraplegia) przebiegające najczęściej z porażeniem zwieraczy pęcherza i odbytnicy

4) opuszkowe i rzekomoopuszkowe - dotyczy mięśni gardła, krtani i języka,

5) ograniczone - (monoplegia) dotyczy tylko jednej kończyny.