Jest to krótkotrwałe zaburzenie świadomości spowodowane najczęściej przez spadek
przepływu krwi przez naczynia mózgowe z powodu zaburzeń krążenia. Zdarza się, że utrata świadomości
występuje u osoby zdrowej z powodu nagłego spadku całkowitego oporu obwodowego
i ciśnienia tętniczego, poprzedzonego objawami zwiastującymi (poty, bladość,
bicie serca, szum w uszach). Tego typu omdlenia występują najczęściej w wyniku
zadziałania dodatkowego czynnika jak strach, alkohol, leki, przebywanie w
dusznym pomieszczeniu.
Omdlenia
przytrafiają się najczęściej w miejscach, w których panuje duchota, brakuje
powietrza, jest gorąco, a ludzie przez dłuższą chwilę pozostają w pozycji
stojącej. Mogą to być m.in. kościoły, środki komunikacji miejskiej oraz inne
duże skupiska ludzi.
Omdlenie
może być wywołane:
- wzmożonym napięciem
emocjonalnym, jak np. paniczny strach,
- wystąpieniem silnego bólu,
- przebywaniem w pozycji stojącej
przez długi czas,
- szybkim podniesieniem się z
pozycji siedzącej bądź leżącej,
- zbyt małą objętością krwi w
naczyniach krwionośnych - tzw. hipowolemią - spowodowaną np. krwotokiem
czy odwodnieniem,
- różnego rodzaju chorobami serca
i układu krążenia, jak np. zaburzenia rytmu serca, choroba niedokrwienna
serca, zwężenie aorty, zatorowość płucna i inne,
- lekami.
U osób
starszych, pozostających w pozycji leżącej przez dłuższy czas, przyjmujących
leki obniżające ciśnienie może dojść do utraty przytomności z powodu
niedociśnienia ortostatycznego przy nagłym przyjęciu pozycji pionowej. Wynika
to ze "zbyt" późnej reakcji układu krążenia na nagłe przemieszczenie
dużej ilości krwi w dolne rejony ciała i spadku ciśnienia.
Często także zaburzenia rytmu pracy serca (zwolnienie lub przyśpieszenie rytmu)
w wyniku niedostatecznej ilości krwi docierającej do mózgu mogą powodować
krótkotrwałe utraty przytomności.
Rola opiekuna medycznego :
-unikaj
gwałtownych zmian pozycji zwłaszcza u osób starszych i długotrwale
unieruchomionych
-uruchamiaj
stopniowo bacznie obserwując chorego
-w przypadku
omdlenia udziel pierwszej pomocy ,która polega na :
- wyniesieniu poszkodowanego z
miejsca, w którym omdlał (np. kościół), a gdy jest to niemożliwe
zapewnienie dostępu świeżego powietrza,
- ułożeniu na wznak (na plecach),
- ocenie funkcji życiowych,
czyli udrożnienie dróg oddechowych poprzez odgięcie głowy do tyłu a
następnie ocena oddechu przez 10 sekund (w tym czasie powinniśmy usłyszeć
co najmniej dwa oddechy),
- uniesieniu nóg
poszkodowanego do góry.
By
prawidłowo udzielić pierwszej pomocy w omdleniu, nie wolno:
- szarpać poszkodowanego, klepać
po twarzy, zadawać bólu,
- cucić za pomocą soli
trzeźwiących ani innych środków,
- chlapać wodą,
- wlewać napojów ani wpychać
jedzenia do ust,
- podawać żadnych leków .
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz