Przepisy sanitarno-epidemiologiczne obowiązujące podczas sprawowania opieki
1.
Właściwe przygotowanie rąk do pracy oraz
odpowiednia ich higiena:
·
podczas pracy nie nosi się biżuterii,
·
paznokcie muszą być krótkie,
·
zranienia, otarcia należy zabezpieczyć
wodoodpornym opatrunkiem,
·
ręce należy myć:
-
przed przystąpieniem do pracy,
-
przed przyjęciem pacjenta,
-
przed założeniem rękawiczek,
-
po zdjęciu rękawiczek i fartucha ochronnego,
-
gdy rękawiczki zostaną zanieczyszczone krwią lub
uszkodzone,
-
przed jedzeniem, piciem oraz paleniem,
-
po skorzystaniu z toalety,
-
po zakończonym dniu pracy.
2.
Obowiązuje mycie rąk higieniczne i higieniczna
dezynfekcja.
3.
Przed zabiegami chirurgicznymi obowiązuje mycie
i dezynfekcja chirurgiczna oraz stosowanie sterylnych rękawiczek.
4.
Przed nałożeniem preparatu dezynfekcyjnego –
ręce należy osuszyć.
5.
Punkt mycia rąk oddzielny od punktu mycia
narzędzi.
6.
Punkt mycia rąk wyposażony jest w:
·
baterie uruchamianą bez dotyku dłonią,
·
dozownik na mydło płynne,
·
dozownik na preparat do dezynfekcji rąk,
·
podajnik na ręczniki jednorazowego użycia,
·
kosz na zużyte ręczniki.
7.
Dozowniki muszą być opisane.
8.
Nie można uzupełniać zawartości dozowników
poprzez dolewanie.
9.
Dozowniki przed ponownym napełnieniem muszą być
umyte, wyparzone i osuszone.
10. Podczas
pracy ręce muszą być osłonięte rękawiczkami, które zmieniamy po każdym
pacjencie oraz w przypadku zanieczyszczenia ich krwią lub uszkodzenia.
11. Rękawiczki
jednorazowego użycia nie można stosować wielokrotnie.
12. Brak
zmiany rękawiczek i brak mycia rąk jest przyczyną powstania korzystnego dla
drobnoustrojów środowiska sprzyjającego ich rozwojowi i wzrostu – konsekwencją
jest podrażnienie skóry rąk oraz możliwość wystąpienia zanokcicy paznokciowej
wywołanej wirusem Herpes Simplex.
13. Mycie
rąk i ich dezynfekcję należy prowadzić wg techniki Ayliffe.
Procedury higieniczne
dotyczące narzędzi i sprzętu medycznego
Narzędzia medyczne po użyciu podlegają:
·
dezynfekcji,
·
myciu,
·
suszeniu,
·
przeglądowi,
·
pakowaniu do sterylizacji,
·
procesowi sterylizacji,
·
magazynowaniu.
Zakażenia
1.
Zapobieganie zakażeniom
Zakażenie polega na przystosowaniu się i rozmnażaniu drobnoustrojów w danym organizmie
Zakażenie wewnątrzpochodne – polega na gwałtownym
Ze względu na mechanizm zakażenia wyróżnia się dwa jego rodzaje: zakażenia wewnątrzpochodne (endogenne) oraz zakażenia zewnątrzpochodne (egzogenne).
Zakażenie wewnątrzpochodne polega na
rozmnażaniu się drobnoustrojów, które dotychczas żyły w organizmie w niewielkiej liczbie, ale w pewnym momencie uzyskały sprzyjające warunki do szybkiego rozwoju (np. zapalenie płuc, nieżyt jelit, katar).
Zakażenie zewnątrzpochodne – polega na wtargnięciu do organizmu drobnoustrojów z zewnątrz,
najczęściej z innego zakażonego osobnika. Zwykle drobnoustroje te są zjadliwe,
silne, odporne, zdolne do przystosowania się, gdyż takich właściwości nabrały u
poprzedniego gospodarza. Rozmnażając się, wywołują chorobę zakaźną nawet u osób
zdrowych, ze sprawnymi siłami obronnymi.
Zakażenia bezobjawowe – mimo obecności i rozmnażania się drobnoustrojów w organizmie
brak jest objawów chorobowych.
Zakażenie utajone – początkowy, przejściowy okres zakażenia, poprzedzający właściwe
objawy choroby zakaźnej.
Zakażenie poronne – objawy chorobowe są tak nieznaczne, że niekiedy uchodzą uwadze
chorego i lekarza.
Źródła
zakażenia:
·
ludzie zakaźnie chorzy i chore zwierzęta,
·
ludzie i zwierzęta będące nosicielami,
·
zwłoki ludzi lub zwierząt krótko po śmierci.
Okres zaraźliwości – czas, kiedy zakażenie może być przeniesione na ludzi zdrowych.
W różnych chorobach zakaźnych ma różną długość. W zjawisku nosicielstwa
zarazków w organizmie wytwarza się stan specyficznej równowagi. Zarazki
namnażają się, lecz nie działają chorobotwórczo. Nosicielstwo może być pochorobowe
(krótkotrwałe lub długotrwałe) albo w zakażeniach przebiegających bezobjawowo
(możliwe jest zakażenie się od osób w końcowych dniach okresu wylęgania
choroby).
Drogi szerzenia się zakażeń
Bezpośrednia styczność (droga kontaktowa) z chorym lub
nosicielem, podczas pielęgnacji lub leczenia chorych (przeniesienie jatrogenne);
przeniesienie z jednej osoby
1.
na drugą, które nie są w relacji matka–dziecko,
nosi nazwę przeniesienia horyzontalnego.
2.
Bezpośrednia styczność z chorym zwierzęciem.
3.
Zakażenia własnymi pasożytami, np. owsikami.
4.
Zakażenie wertykalne, od matki na dziecko,
mogące nastąpić poprzez:
·
zakażoną krew (również rodzaj przeniesienia
jatrogennego),
·
kontakt skóry z materiałem zanieczyszczonym,
·
przeniesienie rękoma (droga feralno-oralna),
·
drogą pokarmową (nośnikiem jest pokarm, woda,
mleko),
·
kropelkową – w wyniku kichania lub kaszlenia na
inną osobę, w ten sposób przenosi się zakażenie poprzez glebę, w której
znajdują się zarazki (zgorzel gazowa – zakażenie ran).
Ekspozycja – narażenie na czynniki o potencjalnym lub udowodnionym działaniu
szkodliwym na ustrój człowieka.
Kontaminacja/skażenie – zanieczyszczenie drobnoustrojami środowiska nieożywionego
(powierzchni przedmiotów, wody, gleby, powietrza, pożywienia).
Kolonizacja – zasiedlenie powierzchni skóry i błon śluzowych organizmu przez
drobnoustroje. Jest zwykle bezobjawowa, może jednak stanowić pierwszy etap
infekcji.
Zakażenie szpitalne – każde zakażenie nabyte w szpitalu, rozpoznane klinicznie i
potwierdzone laboratoryjnie, które ujawniło się w okresie pobytu chorego w
szpitalu lub po jego opuszczeniu. Zakażenia szpitalne mogą także rozwinąć się u
personelu medycznego i pozostają w ścisłym związku z jego pracą.
Dekontaminacja:
·
skóry i błon śluzowych lub innych tkanek,
·
wyrobów medycznych oraz powierzchni pomieszczeń i
urządzeń.
Zakażeniom zapobiegamy poprzez:
·
higienę rąk i stosowanie środków ochrony indywidualnej,
·
utrzymanie czystości otoczenia i osobistej
podopiecznych,
·
postępowanie z odpadami medycznymi i
komunalnymi.
Wynika to z Ustawy z dnia 5
grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u
ludzi (art. 11, ust. 2, pkt 3–4).
Do środków ochrony osobistej opiekuna medycznego należy:
umundurowanie, obuwie, fartuch ochronny i rękawiczki jednorazowego użytku.
Higiena rąk uwzględnia:
·
zwykłe mycie rąk,
·
higieniczne mycie i dezynfekcję rąk.
Ręce myjemy:
·
przed jedzeniem,
·
przed przygotowywaniem posiłków,
·
po wyjściu z ubikacji,
·
po zabawie z psem lub kotem,
·
po pracy w ogrodzie.
Zakażeniom zapobiegamy poprzez:
·
nieużywanie wspólnych ręczników,
·
częstą zmianę bielizny osobistej i pościelowej,
·
utrzymywanie w czystości łazienki, ubikacji, a
także kuchni i innych pomieszczeń związanych z przygotowywaniem posiłków, tępiąc
owady i gryzonie przenoszące jaja i cysty pasożytów,
·
dokładnie myjąc warzywa i owoce, szczególnie
spożywane w stanie surowym,
·
nie jedząc surowego lub niedogotowanego mięsa.
Tabela 4.4. Higiena rąk
|
Zwykłe/socjalne mycie rąk |
|
|
Kiedy? |
Jak? |
|
·
Po przyjściu do pracy ·
Przed jedzeniem, piciem ·
Po skorzystaniu z toalety ·
Po widocznym zabrudzeniu |
·
Zdjąć biżuterię, zabezpieczyć zranienia na
dłoniach ·
Umyć ręce ciepłą wodą według techniki Ayliffe’a,
mydłem w płynie przez 30 sekund ·
Osuszyć ręcznikiem jednorazowym ·
Wyrzucić ręcznik do pojemnika, nie dotykając
pokrywy (obniżenie ilości drobnoustrojów na rękach 60–90%) |
Technika
mycia rąk według Ayliffe’a
1. Z
dozownika ściennego nanieść odpowiednią porcję mydła
i myć ręce według schematu – każdy etap to pięć ruchów „tam i z powrotem”.
2. Pocieranie
dłoni o dłoń.
3. Pocieranie
części dłoniowej prawej dłoni o powierzchnię grzbietową lewej dłoni. Zmiana
rąk.
4. Dłoń
na dłoni, palce splecione, przesuwanie palców jednej dłoni między palcami
drugiej dłoni aż do zagłębień międzypalcowych.
5. Pocieranie
grzbietowej powierzchni zagiętych palców jednej dłoni pod zagiętymi palcami
drugiej dłoni.
6. Kciuk
prawej dłoni ujęty w lewą dłoń, wykonywać ruchy obrotowe wokół kciuka. Zmiana
rąk.
7. Obrotowe
pocieranie opuszków palców prawej dłoni w zagłębieniu dłoniowym lewej dłoni.
Zmiana rąk.
Tabela 4.5. Higieniczne mycie i dezynfekcja rąk
|
Higieniczne mycie i dezynfekcja rąk |
|
|
Kiedy? |
Jak? |
|
·
Przed i po zabiegach, w trakcie których może
nastąpić kontakt z materiałem biologicznym ·
Przed założeniem i po zdjęciu rękawiczek ·
Po kontakcie ze skórą pacjenta z widocznymi
zmianami skórnymi |
·
Mycie zwykłe, a następnie dezynfekcja skóry
rąk przez 20–30 s przy użyciu 3–5 ml alkoholowego preparatu dezynfekcyjnego i
pozostawienie do wyschnięcia ·
W przypadku braku widocznych zabrudzeń na
rękach można wykonać samą dezynfekcję (np. między pacjentami) |
Zalecenia WHO (2009) – Higiena rąk a używanie rękawic
medycznych
1. Rękawice
nie zastępują mycia ani dezynfekcji rąk.
2. Mycie
i dezynfekcję rąk należy wykonywać, kiedy jest to potrzebne, niezależnie od
używania lub nieużywania rękawic.
3. Rękawice
należy stosować zawsze, gdy może dojść do kontaktu z krwią, innym materiałem
biologicznym oraz błonami śluzowymi i uszkodzoną skórą.
4. Stosować
rękawice tylko do czynności przy jednym pacjencie.
5. Po
każdej czynności przy pacjencie rękawice należy wyrzucić (nie stosować
ponownie!). Nie wykonywać innych czynności (np. prace biurowe, obsługa
komputera, przechodzenie między gabinetami).
6. Stosować
rękawice tylko wtedy, kiedy jest to zalecane według tzw. Standardowych lub
Kontaktowych Środków Ostrożności.
Tabela 4.6. Wskazania do stosowania rękawic
|
Sterylne |
Niesterylne (jednorazowe) |
|
·
Każdy zabieg chirurgiczny ·
Poród drogami natury ·
Inwazyjne procedury radiologiczne ·
Zakładanie dostępu naczyniowego obwodowego i
centralnego ·
Przygotowanie żywienia pozajelitowego oraz
chemioterapeutyków (onkologia) |
·
Możliwość kontaktu z krwią, płynami
ustrojowymi, wydzielinami, wydalinami i przedmiotami w widoczny sposób
zanieczyszczonymi materiałem biologicznym ·
Bezpośredni kontakt z pacjentem: zakładanie i
usuwanie cewników naczyniowych, pobieranie krwi, rozłączanie linii
naczyniowej, badanie przez pochwowe ·
Pośredni kontakt z pacjentem: opróżnianie
basenów, czyszczenie narzędzi, usuwanie odpadów, sprzątanie |
Sytuacje, w
których rękawice powinno się ubierać :
·
poza sytuacją izolacji kontaktowej – kontaktowe
środki ostrożności,
·
bezpośredni kontakt z pacjentem: pomiar RR,
temperatury ciała lub pulsu, iniekcje podskórne lub domięśniowe, kąpanie i
ubieranie pacjenta, transport pacjenta, czynności pielęgnacyjne oczu i uszu
(bez wydzieliny),
·
zdejmowanie i zmiana bielizny pościelowej,
zakładanie urządzeń do nieinwazyjnego wspomagania wentylacji (np. maski, wąsów
tlenowych), przesuwanie mebli pacjenta.

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz